عمر بن عمر؛ والی سپتیمانیا و سرحد علیا

Umar ibn Umar
📅 26 خرداد 1405 📄 149 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

عمر بن عمر، عربی از خاندان خزرج و اهل حجاز، میان سال‌های ۷۴۷ تا ۷۵۵ والی سپتیمانیا و سرحد علیا در اندلس بود. دوران فرمانروایی او با از دست رفتن چند شهر مهم و پایداری طولانی ناربون همراه شد.

زندگی و جایگاه عمر بن عمر

عمر بن عمر از منطقهٔ حجاز بود و به قبیلهٔ بنی‌خزرج تعلق داشت. او در دورهٔ اندلسِ اموی، والی سپتیمانیا و سرحد علیا شد؛ مناطقی که در مرز شمالی قلمرو مسلمانان در اروپا قرار داشتند.

دوران فرمانروایی

حکومت عمر بن عمر از حدود سال ۷۴۷ آغاز شد و تا ۷۵۵ ادامه یافت. در این سال‌ها، او با ناآرامی‌ها و یورش‌های نیروهای محلی روبه‌رو بود و کنترل بخش‌هایی از قلمرو خود را از دست داد.

سقوط شهرها و پایداری ناربون

در سال ۷۵۲، شهرهای نیم، اَگد، بزیه و ملگل از اختیار او خارج شدند. با این حال، ناربون که پایتخت منطقه به شمار می‌رفت، حدود هفت سال در برابر محاصره و فشارهای نظامی مقاومت کرد.

مرگ و جانشین

عمر بن عمر در سال ۷۵۵، در حالی که در لشکرکشی به آکیتن بود، به مرگ طبیعی درگذشت. پس از او، عبدالرحمن بن عقبه به فرمانروایی رسید.

مقاومت هفت‌سالهٔ ناربون نشان می‌دهد این شهر تا چه اندازه برای مسلمانان و رقبای محلی‌شان اهمیت راهبردی داشت.

جمع‌بندی

دوران عمر بن عمر نشان می‌دهد حفظ قلمروهای دورافتادهٔ امویان در جنوب فرانسه چقدر دشوار بوده است. از دست رفتن نیم، اَگد، بزیه و ملگل در ۷۵۲ و پایداری هفت‌سالهٔ ناربون، تصویری از فشارهای نظامی و سیاسی آن دوره ارائه می‌کند.