کلاس تساپلیا، با نام پروژه ۱۲۰۶.۱ و عنوان «مورنا»، یک هواکشت تهاجمی آبیخاکی متوسط است که در رده LCAC قرار میگیرد و برای عملیات ساحلی، رودخانهای و انتقال نیرو طراحی شده بود.
تاریخچه
این شناورها نسخه کشیدهتر هواکشتهای آبیخاکی کلاس لبد بودند؛ کلاسی که در نیروی دریایی روسیه نقشی مشابه LCAC نیروی دریایی آمریکا داشت. قرار بود کلاس تساپلیا جایگزین شناورهای کوچکتر کلاس گوس شود.
نمونه اولیه در کارخانه فئودوسیا ساخته شد و در سال ۱۹۸۲ وارد خدمت گردید. فروند دوم در سال ۱۹۸۷ تکمیل شد و تا اوایل دهه ۱۹۹۰، حدود ده فروند از این نوع تولید شده بود.
طراحی و قابلیتها
مانند کلاس لبد، این هواکشتها را میشد با ترانسپورت تهاجمی کلاس ایوان روگوف حمل کرد. در جلوی بدنه رمپ بارگیری قرار داشت؛ در سمت راست یک توپک نصب شده بود و جایگاه فرماندهی در سمت چپ تعبیه میشد.
تساپلیا نسبت به کلاس لبد تسلیحات بیشتری داشت و به احتمال زیاد علاوه بر حمل نیرو و تجهیزات، در نقش گشتی نیز به کار میرفت.
خدمت در مرزهای شرقی
این کلاس برای خدمت گارد مرزی در مرزهای رودخانهای آمور و اوسوری با چین ساخته شد و همه شناورهای آن در ناوگان رودخانهای آمور/اوسوری خدمت کردند.
پس از فروپاشی شوروی، این نوع شناورها به تدریج از رده خارج شدند. سه فروند اسقاط شد و تا سال ۱۹۹۵ هیچیک از آنها در نیروی دریایی روسیه عملیاتی دیده نشد.
کره جنوبی و نسخه ارتقایافته
در سال ۲۰۰۳ نیروی دریایی کره جنوبی سه فروند از روسیه سفارش داد. بر پایه گفته یکی از اعضای هیئت روسیه در نمایشگاه ایندو دیفنس ۲۰۱۴، سئول به خرید چند فروند نسخه ارتقایافته مورنا-ای و همچنین تعمیر سه شناور فعلی خود علاقهمند بوده است.
احیای احتمالی
در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۳ گزارش شد که کارخانه کشتیسازی خاباروفسک قصد دارد در سال ۲۰۲۳ ساخت نسخه مدرنشده کلاس تساپلیا را از سر بگیرد.
همچنین بخوانید
- فهرست شناورهای نیروی دریایی شوروی
- فهرست شناورهای روسیه بر پایه شماره پروژه
منابع
ریچارد شارپ، ویراستار، Jane's Fighting Ships 1990-91.