معرفی ایستگاه
ایستگاه راهآهن استوربریج تاون در نزدیکی مرکز شهر استوربریج، در منطقه وست میدلندز انگلستان قرار دارد. این ایستگاه در انتهای یک شاخه کوتاه راهآهن ساخته شده که آن را به ایستگاه استوربریج جانکشن، در فاصله حدود ۱.۳ کیلومتری، وصل میکند؛ مسافرانی که به این ایستگاه میرسند میتوانند برای ادامه مسیر با قطارهای خط اصلی، در استوربریج جانکشن جابهجا شوند.
این شاخه کوتاه، کوتاهترین خط شاخهای فعال راهآهن در اروپا دانسته میشود و با وجود اندازه کوچکش، نقش مهمی در اتصال مرکز شهر به شبکه ریلی اصلی دارد.
تاریخچه
ایستگاه استوربریج تاون در روز چهارشنبه ۱ اکتبر ۱۸۷۹ برای حملونقل مسافر گشایش یافت. دلیل ساخت آن این بود که ایستگاه موجود در استوربریج جانکشن برای دسترسی به مرکز شهر استوربریج بیش از حد دور به نظر میرسید.
ایستگاه نخستین از آجر سفید با ردیفهایی از سنگ و آجرهای قرمز و آبی ساخته شده بود و جای آن را امروزه ایستگاه اتوبوس استوربریج گرفته است. این ساختمان در زمان خود ظاهری نسبتاً باشکوه داشت: یک سکوی ۹۱ متری با کفپوش آجر آبی تزئینی، ساختمانهای آجری محکم و سایبانی سراسری از چوب و شیشه روی قاب فلزی.
در ساختمان اصلی، اتاقهای انتظار جداگانه برای بانوان درجه یک و دو، اتاق انتظار بانوان درجه سه، اتاق انتظار عمومی برای مسافران درجه یک و دو، اتاق انتظار عمومی درجه سه، اتاق نگهداری بستهها و ساعت ایستگاه، اتاق چراغها و دفاتر اداری وجود داشت. دفتر فروش بلیت در مرکز مجموعه و میان دو اتاق انتظار عمومی قرار گرفته بود و در هر یک از آنها باجهای برای دریافت بلیت وجود داشت.
ایستگاه به عنوان اقدامی برای صرفهجویی در دوران جنگ، از ۱ آوریل ۱۹۱۵ تا ۳ مارس ۱۹۱۹ بسته شد و در این مدت مسافران با اتوبوسهای میدلند رد جابهجا میشدند. در جریان اعتصاب سراسری سال ۱۹۲۶ نیز سرویس اتوبوس میان ایستگاههای جانکشن و تاون از ۷ مه تا ۱۰ ژوئیه دوباره برقرار شد تا نبود قطارها جبران شود.
در سال ۱۹۶۴، ایستگاه و خط شاخهای آن در فهرست گزینههای تعطیلی قرار گرفتند؛ تصمیمی که در چارچوب موج کاهش خطوط و ایستگاهها موسوم به «تبر بیچینگ» شکل گرفته بود. با این حال، در سال ۱۹۶۵ از بسته شدن نجات یافتند. ایستگاه بعدها خدمات حمل بسته را از دست داد و از ژوئیه ۱۹۶۷ بدون کارمند شد. ساختمان ایستگاه ساختهشده در ۱۸۷۹ تا حد زیادی پابرجا ماند، اما در فوریه ۱۹۷۹ تخریب شد.
در همان سال، مسیر شاخهای به اندازه ۶۴ متر به سمت ایستگاه جانکشن کوتاه شد تا فضای کافی برای ساخت ایستگاه اتوبوس فراهم شود. ایستگاه جدید در ابتدا ساختمانی کمهزینه و قابل جابهجایی بود که توسط بریتیش ریل ساخته شد. بخشی از آثار و اشیای ایستگاه قدیمی نیز به موزه راهآهن بیرمنگام منتقل شد تا در محوطه تایزلی نگهداری شود.
با وجود تهدیدها و شایعاتی درباره تعطیلی در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، ساختمان ایستگاه در اوایل سال ۱۹۹۴ جایگزین شد و ایستگاه جدید در ۲۵ آوریل ۱۹۹۴ به روی مسافران گشایش یافت. ایستگاه کنونی یک مجموعه کوچک و مدرن است که مستقیماً به ایستگاه اتوبوس متصل شده و جابهجایی میان قطارهای شهری و اتوبوسها را آسان میکند.
این ایستگاه یک سکوی ۵۲ متری دارد؛ سکویی که برای توقف یک خودروی ریلی تکواگنی کلاس ۱۵۳، که پیشتر مسافران را میان استوربریج تاون و استوربریج جانکشن جابهجا میکرد، بیش از اندازه کافی است. امروزه این خط با دو خودروی ریلی سبک کلاس ۱۳۹، مشابه سامانههای جابهجایی مسافر، اداره میشود. به دلیل شیب خاص مسیر، بخش کوتاهی از ریل در پشت ضربهگیر انتهایی قرار داده شده تا از وقوع حوادثی مانند اتفاقات سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ جلوگیری شود. این بخش موازی مسیر پیادهروی ایستگاه است و برای افزایش ایمنی با دیوار و نرده محصور شده است.
خدمات ریلی
سرویس رفتوبرگشت میان استوربریج تاون و استوربریج جانکشن در روزهای کاری و شنبهها هر ۱۰ دقیقه یکبار، و در یکشنبهها هر ۱۵ دقیقه یکبار اجرا میشود.
همه سرویسهای این خط توسط PRE Metro Operations اداره میشوند، اما با نام تجاری وست میدلندز ریلوی به مسافران ارائه میشوند.
برای مطالعه بیشتر
- Rail Around Birmingham and the West Midlands: Stourbridge Town railway station
- Parry People Movers – Stourbridge