در حوزههایی که از مهارتهای طراحی رابط کاربری (Interface Design) استفاده میشود، برشدهی (Slicing) به فرآیند تقسیم یک طرح کلی (Comp) از رابط کاربری دوبعدی به فایلهای تصویری مجزا (داراییهای دیجیتال) برای یک یا چند صفحه الکترونیکی گفته میشود.
این فرآیند معمولاً بخشی از توسعه سمت کلاینت (Client-side Development) برای ایجاد یک صفحه وب یا وبسایت است، اما در فرآیند طراحی رابط کاربری برای توسعه نرمافزار و توسعه بازی نیز کاربرد دارد.
برشدهی شامل تقسیمبندی یک طرح کلی، چه در قالب یک فایل تصویری تکلایه و چه در قالب فایل اصلی چندلایه نرمافزار گرافیکی مورد استفاده، است. پس از تقسیمبندی، این بخشها به صورت فایلهای تصویری جداگانه، معمولاً با فرمتهای GIF، JPEG یا PNG، به صورت دستهای یا تکی ذخیره میشوند. فایلهای تصویری چندلایه ممکن است شامل نسخهها یا وضعیتهای مختلفی از یک تصویر باشند که اغلب برای انیمیشنها یا ویجتها استفاده میشوند.
کاربرد عملی
برشدهی در بسیاری از موارد که یک طرح گرافیکی باید به عنوان محتوای رسانهای تعاملی پیادهسازی شود، مورد استفاده قرار میگیرد. بنابراین، این یک مجموعه مهارت بسیار مهم است که معمولاً توسط توسعهدهندگان فرانتاند (Front-end Developers) - یعنی توسعهدهندگان رسانههای تعاملی که در توسعه رابط کاربری تخصص دارند - دارا است.
بخشهای برشخورده (Slices) میتوانند به روشهای مختلفی تولید و استفاده شوند. پیش از طراحی وب بدون جدول (Tableless Web Design)، تصاویر برشخورده دقیقاً با جداول HTML نگهداری میشدند. طرحبندی صفحات تعاملی مدرن شامل استفاده گسترده از کاسکیدینگ استایل شیتز (CSS) و نشانهگذاری معنایی (Semantic Markup) است. جداول ممکن است برای سازگاری با مرورگرهای قدیمیتر و کمتر رایج که قادر به پردازش دقیق کدنویسی مدرن بدون جدول نیستند، استفاده شوند.
برشدهی منحصراً برای تصاویر شطرنجی (Bitmap Images) استفاده میشود. تصاویر برداری (Vector Images) معمولاً توسط برنامههای پلاگین پخش رسانه پردازش شده و در قالب فایلهای چندرسانهای اصلی مانند فایلهای X3D، SWF، SVG یا PDF گنجانده میشوند.
مزایا
برشدهی حجم کار و نیاز به فضای ذخیرهسازی دادههای کامپیوتری را کاهش میدهد، زیرا تنها بخشی از تصویر پویا که تغییر میکند مورد نیاز است، نه کل تصویر. اگر برش روی یک تصویر چندلایه شفاف انجام شود، میتواند بدون تغییر پسزمینه، در بخشهای مختلفی از یک تصویر مجدداً استفاده شود.
در وب، برشدهی یک تصویر بزرگ را به تصاویر کوچکتر تقسیم میکند که این امر «وزن صفحه» (Page Weight) یا زمان بارگذاری را به طور قابل توجهی کاهش میدهد. روشهای پیشرفته برشدهی میتوانند برای فشردهسازی بیشتر حجم داده مورد نیاز برای دانلود به کامپیوتر کاربر، به منظور نمایش صحیح صفحه وب، استفاده شوند. تکنیکهایی مانند تکرار تصاویر پسزمینه به این معنی است که یک تصویر کوچک تنها یک بار از سرور وب دانلود میشود و سپس (از طریق CSS) به تکرار توسط زبان نشانهگذاری دستور داده میشود، که بار کاری را از سرور وب به کامپیوتر کلاینت منتقل میکند. البته، ممکن است برخی مسائل عملکردی مطرح شود، اما معمولاً در مقایسه با فناوری و روندهای امروزی طراحی وب که به سمت وبسایتهای رسانهای غنی (Rich Media) با پهنای باند بالا و سختافزار محاسباتی جدید گرایش دارند، ناچیز هستند.
در رسانههای الکترونیکی آفلاین، بخشهای برشخورده مجزای یک تصویر دوبعدی میتوانند برای کاهش نیازمندیهای پردازش کامپیوتر محلی جهت تغییر یک بخش از آن تصویر، مورد استفاده قرار گیرند.
ابزارها
تعداد قابل توجهی از برنامههای استاندارد صنعتی، قابلیت برش خودکار یک طرح را مستقیماً به جداول با استفاده از توابع داخلی ارائه میدهند. این ابزارها در زیر فهرست شدهاند:
- Adobe Photoshop
- Sketch
- Adobe Fireworks (پیشتر توسط Macromedia منتشر شده بود)
- Adobe ImageReady (پس از CS2 متوقف شد، کارکرد ImageReady از CS3 به Photoshop منتقل شد)
- GIMP
- Jasc Paint Shop Pro
نسخههای اخیر این برنامهها توانایی بهبود یافتهای در تبدیل مستقیم آثار هنری به CSS دارند، اگرچه این یک روش غیرمتعارف است زیرا الگوریتمها به شدت به موقعیتیابی مطلق (Absolute Positioning) متکی هستند، که میتواند در مرورگرهای وب مدرن به طور ناسازگار نمایش داده شود.
جایگزینها
برشدهی عمدتاً برای گرافیکهای کامپیوتری دوبعدی با رابطهای تکلایه استفاده میشود. رابطهای چندلایه ممکن است از برشها استفاده کنند، اما همچنین میتوانند از گرافیکهای برداری (شامل مدلهای سهبعدی) با نقطه ضعف زمان رندر اضافه شده (اغلب نامحسوس) و مزیت گزینهها و انعطافپذیری بیشتر در تغییر ظاهر تصویر فردی استفاده کنند. این تصاویر جایگزین فردی معمولاً اسپرایت (Sprites) نامیده میشوند.