قیام شکسنیا شورشی دهقانی علیه حکومت بلشویکها بود که در دسامبر ۱۹۱۸ در مناطق اطراف رودخانه شکسنیا، در استانهای ولوگدا و چروپوتس رخ داد. معترضان با اشغال ایستگاه راهآهن شکسنیا، ارتباط ریلی بین چروپوتس و ولوگدا را قطع کردند که این امر ارتباط با پتروگراد را به خطر انداخت.
این قیام بخشی از موج گسترده شورشهای دهقانی در روسیه مرکزی بین نوامبر و دسامبر ۱۹۱۸ بود. نارضایتی دهقانان از سیاستهای کمونیستی جنگ، مصادره اموال توسط واحدهای غذایی محلی و وخامت اوضاع اقتصادی، از دلایل اصلی این قیام بود.
علل قیام
در آن زمان، جبهه جنگ داخلی روسیه در شمال ولوگدا قرار داشت و دولت شوروی با تشدید اقدامات نظامی، نه تنها دهقانان را به ارتش سرخ فراخواند، بلکه اسبهای آنها را نیز مصادره کرد که برای اقتصاد روستایی حیاتی بود.
رهبران قیام عمدتاً از دهقانان ثروتمند بودند که دولت شوروی آنها را کولاک مینامید. بسیاری از آنها اعدام یا از حقوق مدنی محروم شدند.
شروع قیام
در ۱ دسامبر ۱۹۱۸، قیام در روستاهای مختلف آغاز شد. معترضان کمیتههای اجرایی و دفاتر نظامی را اشغال کرده و لیستهای بسیج را نابود کردند.
در همان روز، حدود ۳۰۰ معترض به سمت ایستگاه راهآهن شکسنیا یورش بردند و با شکستن مقاومت گارد راهآهن، کنترل ایستگاه را به دست گرفتند. آنها ریلها را تخریب کرده و پل راهآهن را تحت کنترل خود درآوردند.
سرکوب قیام
دولت شوروی با اعزام نیروهای ارتش سرخ از ولوگدا و چروپوتس، قیام را سرکوب کرد. در ۳ دسامبر، ایستگاه شکسنیا پس از نبردهای شدید بازپس گرفته شد و رهبران قیام دستگیر یا اعدام گردیدند.