سودت نسیون (به معنای ضیافت عروسی در زبان عبری) مراسمی است که یهودیان متدین پس از ازدواج برگزار میکنند. این مراسم که به عنوان یک وظیفه مذهبی (میتزوا) محسوب میشود، نمادی از شادی و برکت در آغاز زندگی مشترک است.
ترتیب مراسم
پیش از آغاز ضیافت، زوج تازه ازدواجکرده برکت میگیرند. سپس، شراب کوشر و نان چالا برکتگذاری میشوند. پس از پایان غذا، نماز شکرگزاری (بیرکات هامازون) و هفت برکت (شِوا براخوت) خوانده میشود و زوجین به رقص میپردازند. معمولاً این جشن به مدت یک هفته ادامه مییابد که به آن هفته هفت برکت میگویند. در صورتی که زوجین پیش از این ازدواج کرده باشند، مدت جشن به سه روز کاهش مییابد و برکتها تنها پس از وعده غذایی روز اول خوانده میشوند.
اشارات در کتاب مقدس
در کتاب طوبیت (۷:۱۴)، طوبیت و سارا پس از ازدواج با والدین خود «به خوردن و نوشیدن پرداختند». همچنین در پیدایش (۲۴:۵۴) اشارهای به ضیافت عروسی دیده میشود.
در عهد جدید، عیسی دو مثل درباره سودت نسیون بیان میکند: مثل ضیافت عروسی و مثل ضیافت بزرگ. همچنین در داستان عروسی کانا، عیسی آب را به شراب کوشر تبدیل میکند.
اشارات در ادبیات ربانی
در ادبیات ربانی، آدم و حوا پس از ازدواج ضیافتی برگزار میکنند که توسط فرشتگان سرو میشود. پس از غذا، آنها با فرشتگان میرقصند. در آخرالزمان، منتظر ظهور مسیح است که ضیافتی بزرگ با نیکوکاران همه ملل برگزار خواهد کرد.
اشارات در متون مسیحی
در کاتسیسم کلیسای کاتولیک، عشای ربانی به عنوان ضیافت عروسی بره الهی توصیف شده است که در آن، مسیح بدن و خون خود را به درخواست کلیسا، عروسش، تقدیم میکند.