شیندرلینگ: سکههای نقره کمعیار
شیندرلینگ نام سکههای پفنیگی بود که در حدود سالهای ۱۴۵۷ تا ۱۴۶۰ در منطقه اتریش داخلی رایج شدند. این سکهها به دلیل کاهش شدید میزان نقره خالص، شهرت یافتند.
علت کاهش نقره در سکهها
منشأ این کاهش، اختلافات بین امپراتور فردریک سوم و بالتزار اگنبِرگِر، سرپرست ضرابخانه گراتس، بود. بالتزار به عنوان یک کارآفرین مستقل، سود خود را از تفاوت ارزش نقره واقعی سکهها و ارزش اسمی آنها به دست میآورد. با افزایش مالیاتها از سوی امپراتور، بالتزار میزان نقره سکهها را کاهش داد تا هزینه تولید را پایین آورد.
بر اساس گزارش یک مورخ اتریشی معاصر، امپراتور اجازه ضرب سکههای بیکیفیت را داد که به شیندرلینگ معروف شدند.
پیامدها و پایان بحران
بالتزار از طریق این فعالیتها ثروتمند و قدرتمند شد، اما در سال ۱۴۶۰ امپراتور دستور دستگیری او را صادر کرد. بالتزار به ونیز گریخت، اما پس از مذاکراتی، با پرداخت مبلغی به امپراتور، اجازه بازگشت به گراتس را یافت. این بحران مالی، امپراتور را وادار به ثابت نگه داشتن دستمزدها و قیمتها کرد.