سامبیولچو واحد نظامی ویژهای در دوران حکومت گوریو بود که تحت کنترل خانواده چوئه، دیکتاتورهای نظامی، فعالیت میکرد. این نیرو با معنای «نیروهای برگزیده» از ادغام سه واحد تشکیل شد: یابیلچو (واحد ویژه شب)، جوا بیلچو (واحد ویژه چپ) و او بیلچو (واحد ویژه راست).
یابیلچو در ابتدا برای جلوگیری از سرقت و تأمین امنیت شبانه در پایتخت تأسیس شد. با الحاق واحدهای دیگر، این سازمان به دو واحد اصلی تقسیم شد. پس از فرار تعدادی از سربازان اسیرشده توسط مغولها، واحد سوم به نام شینویگون تشکیل شد و این سه واحد به طور جمعی به عنوان سامبیولچو شناخته شدند.
سامبیولچو هم نقش پلیس و هم نقش نظامی داشت، اما بخشی از ارتش خصوصی خانواده چوئه بود. این نیرو به همراه دوبانگ، ابزاری برای نمایش قدرت خانواده چوئه پس از کودتای نظامیشان بود. با فروپاشی رژیم نظامی چوئه، سامبیولچو نیز منحل شد.
در سال ۱۲۷۰، سامبیولچو علیه دولت شورش کرد و پس از تأسیس دولت مستقل، به مدت سه سال با دولت مرکزی و مغولها جنگید. در نهایت، در سال ۱۲۷۳ توسط اتحاد کرهای-مغولی نابود شد.