رسوایی سوءاستفاده جنسی از کودکان در روترهام
رسوایی سوءاستفاده جنسی از کودکان در روترهام شامل سوءاستفاده سازمانیافته از کودکان در این شهر از اواخر دهه ۱۹۸۰ تا کنون و ناتوانی مقامات محلی در واکنش به گزارشهای سوءاستفاده در بیشتر این دوره است. محقق انجی هیل، که توسط مقامات محلی استخدام شده بود، از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ در مورد سوءاستفادهها هشدار داد و آن را «بزرگترین رسوایی محافظت از کودکان در تاریخ بریتانیا» نامید.
شواهد سوءاستفاده از اوایل دهه ۱۹۹۰ گزارش شد، زمانی که مدیران مراکز نگهداری از کودکان از برداشتن کودکان تحت مراقبت خود توسط رانندگان تاکسی تحقیق کردند. از سال ۲۰۰۱، گزارشهای متعددی نام متهمان، از جمله چند نفر از یک خانواده، را به پلیس و شورای روترهام رساند. اولین محکومیت گروهی در سال ۲۰۱۰ رخ داد، زمانی که پنج مرد بریتانیایی-پاکستانی به دلیل جرایم جنسی علیه دختران ۱۲ تا ۱۶ ساله محکوم شدند.
تحقیقات تایمز به رهبری اندرو نورفک در سال ۲۰۱۱، سوءاستفادههای گسترده را افشا کرد و نشان داد که پلیس و شورای شهر از سالها پیش از آن اطلاع داشتند.
گزارش جی
در سال ۲۰۱۴، گزارش الکس جی تخمین زد که حدود ۱۴۰۰ کودک بین سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۳ در روترهام مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفتهاند، عمدتاً توسط مردان بریتانیایی-پاکستانی. قربانیان عمدتاً از کودکان سفیدپوست بودند. تصور میشود دختران بریتانیایی-آسیایی به دلیل ترس از بیآبرویی گزارش ندادهاند.
سوءاستفادهها شامل تجاوز گروهی، وادار کردن کودکان به تماشای تجاوز، ریختن بنزین و تهدید به آتش زدن، تهدید به تجاوز به مادران و خواهران کوچکتر، و قاچاق آنها به شهرهای دیگر بود.
پیامدها
مقامات ارشد شورای روترهام و پلیس استعفا دادند. کمیسیون مستقل شکایات پلیس و آژانس ملی جرم تحقیقات گستردهای را آغاز کردند. دولت شورای شهر را در سال ۲۰۱۵ منحل و آن را با تیمی از پنج کمیسر جایگزین کرد.
تحقیقات جدید پلیس منجر به محکومیت ۱۹ مرد و دو زن در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ شد. یکی از سران باند به ۳۵ سال زندان محکوم شد.