رولفینگ، روشی در طب جایگزین است که توسط آیدا رولف (۱۸۹۶–۱۹۷۹) ابداع شد. این روش بر اساس دستکاری فیزیکی بافتهای بدن برای هماهنگی با میدان گرانشی زمین است. با وجود ادعاهای متعدد در مورد بهبود حرکت، کاهش درد و حتی تغییرات احساسی، اثربخشی آن اثبات نشده است.
رولفینگ معمولاً در ده جلسه انجام میشود که به آن «رسپی» گفته میشود. این جلسات شامل دستکاری عمیق و سطحی بافتها همراه با تمرینات حرکتی است. این فرآیند گاهی دردآور است و ایمنی آن تأیید نشده است.
مبانی مفهومی
رولفینگ بر اساس این باور است که هماهنگی بدن با گرانش زمین باعث بهبود عملکرد آن میشود. با این حال، این نظریه با دانش پزشکی تاییدشده در تضاد است و به عنوان شبهعلم شناخته میشود.
رولفرها بدن را طوری سازمان میدهند که میدان گرانش زمین بتواند میدان انرژی بدن را تقویت کند.
برخی معتقدند این روش میتواند خاطرات سرکوبشده را آزاد کند یا حتی بر شخصیت فرد تأثیر بگذارد، اما این ادعاها فاقد پشتوانه علمی هستند.
تکنیک و اجرا
رولفینگ معمولاً در ده جلسه انجام میشود که هر جلسه بین ۶۰ تا ۹۰ دقیقه طول میکشد. سه جلسه اول به بافتهای سطحی و چهار جلسه بعدی به بافتهای عمیقتر، به ویژه لگن، اختصاص دارد. جلسات پایانی به کل بدن میپردازند.
اثربخشی و واکنشها
رولفینگ به دلیل تکیه بر مفاهیم غیرعلمی و ادعاهای بیپایه، به عنوان شبهعلم طبقهبندی میشود. دولت استرالیا در سال ۲۰۱۷ آن را از پوشش بیمهای خارج کرد. انجمن سرطان آمریکا نیز نسبت به انجام این روش بر روی بیماران سرطانی هشدار داده است.
تاریخچه
آیدا رولف در دهه ۱۹۴۰ در نیویورک این روش را توسعه داد. او مؤسسه رولف را در سال ۱۹۷۱ تأسیس کرد که همچنان در کلرادو فعال است. پس از مرگ او، حوزه ادغام ساختاری به شاخههای مختلفی تقسیم شد.