پتر دمیتریویچ دولگوروکوف (۱۸۶۶–۱۹۵۱)، سیاستمدار لیبرال روس، از فارغالتحصیلان دانشگاه مسکو بود. او بهعنوان یکی از چهرههای برجسته در نظام زِمستوو، سالها ریاست هیئت زِمستوو سوجا را برعهده داشت. بهدلیل اظهارات رادیکال در جلسات کمیته شهرستان سوجا، توسط پلِهوِه از سمت خود برکنار شد، اما در دوران سویاتوپولک-میرسکی دوباره به کار بازگشت.
او از بنیانگذاران اتحادیه آزادی و نشریه آزبوزدِنیِه بود و در کنگرههای زِمستوو (۱۹۰۴–۱۹۰۵) شرکت کرد. همچنین از بنیانگذاران حزب دموکراتیک قانونگرا و نایبرئیس دومای اول در سال ۱۹۰۶ بود. بهدلیل امضای فراخوان ویبورگ، به سه ماه زندان محکوم شد.
در سال ۱۹۰۹ دوباره به ریاست هیئت زِمستوو سوجا انتخاب شد و با خانوادهاش (فرزندان میخائیل و ناتالیا) زندگی کرد تا اینکه پس از انقلاب ۱۹۱۷، خانواده به قفقاز و سپس کریمه مهاجرت کردند. در سال ۱۹۲۰ به استانبول و از ۱۹۲۲ به پراگ رفتند. دولگوروکوف بین سالهای ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۱ رهبری سازمانهای مهاجرین روس در چکسلواکی را برعهده داشت.
در ۹ ژوئن ۱۹۴۵ در پراگ توسط اسمِرش دستگیر و بهدلیل فعالیتهای ضدشوروی به اتحاد جماهیر شوروی منتقل شد. سالهای پایانی عمرش را در زندانهای شوروی گذراند و در ۱۹۵۱ درگذشت. محل و تاریخ دقیق مرگ او نامشخص است، احتمالاً در زندان بوتیرسکایا.
او دایی بزرگ جورج کاییانوس، خواننده نروژی گروه پاپ سیلر، بود.