«پَس دِ باک»: تجربهای کوتاه اما بهیادماندنی در تلویزیون استرالیا
«پَس دِ باک» (Pass the Buck) نام یک مسابقه تلویزیونی محبوب در استرالیا بود که با اجرای جان بورجس (John Burgess) و بر اساس فرمت مشابه آمریکایی آن، از تاریخ 11 فوریه 2002 از شبکه Nine پخش خود را آغاز کرد. بورجس که پیش از این به مدت پنج سال اجرای برنامه موفق «برگوس کچ فریز» (Burgo's Catch Phrase) را بر عهده داشت، با اطمینان کامل برای میزبانی این برنامه جدید انتخاب شد. جان استیونز، مدیر برنامهریزی شبکه Nine در آن زمان، معتقد بود بورجس میتواند «بدون هیچ وقفهای گذار از «برگوس کچ فریز» به فرمت جدید را انجام دهد».
این برنامه که همراه با برنامههای دیگری چون «فِر فکتور» (Fear Factor) و «شفتد» (Shafted) معرفی شد، عمر چندانی نداشت. شبکه Nine در آوریل 2002 اعلام کرد که فصل دومی برای این مسابقه تولید نخواهد شد.
قوانین بازی «پَس دِ باک»
در هر قسمت از برنامه، ده شرکتکننده، شامل یک قهرمان از مسابقه قبل، با یکدیگر رقابت میکردند. هدف اصلی، ارائه فهرستی از موارد بود که با یک سوال مشخص در ابتدای هر دور مطابقت داشت. شرکتکننده اول با قرعهکشی تعیین میشد.
- هر شرکتکننده حداکثر سه ثانیه فرصت داشت تا یک پاسخ ارائه دهد.
- شرکتکنندگان به ترتیب از چپ به راست بازی میکردند.
- هر پاسخ صحیح، شرکتکننده را در بازی نگه میداشت.
- در صورت تکرار پاسخ قبلی، عدم پاسخگویی در زمان مقرر، یا ارائه پاسخی که توسط داوران نامعتبر تشخیص داده میشد، شرکتکننده حذف میشد و دور جدیدی با دستهبندی متفاوت آغاز میگردید.
- این روند تا زمانی که تنها دو شرکتکننده باقی میماندند، ادامه مییافت.
زمانی که چهار شرکتکننده باقی میماندند، شرکتکنندهای که پاسخ صحیح داده بود، باید مشخص میکرد نفر بعدی که باید پاسخ دهد چه کسی است. برخی دورها به عنوان «لحظه حافظه» (Memory Moment) شناخته میشدند که در آنها فهرستی از پاسخهای معتبر به شرکتکنندگان ارائه میشد.
دور سرعت و جایزه بزرگ
پس از باقی ماندن دو شرکتکننده، یک دور سرعت 90 ثانیهای آغاز میشد. در این دور، دو شرکتکننده باقیمانده به نوبت به مجموعهای از سوالات پاسخ میدادند و به ازای هر پاسخ معتبر، یک امتیاز کسب میکردند. پس از هر پاسخ نادرست، سوال بلافاصله جایگزین میشد. شرکتی که در پایان این دور امتیاز بیشتری داشت، برنده بازی و راهیاب به «دور جایزه بزرگ» (Major Prize Round) میشد. در صورت تساوی، یک سوال نهایی مطرح میشد و اولین کسی که پاسخ نادرست میداد، حذف میشد.
در «دور جایزه بزرگ»، قهرمان با فهرستی از ده جایزه روبرو میشد و 20 ثانیه فرصت داشت تا نام هر چه بیشتر جایزهها را به درستی بیان کند. او برنده جوایزی میشد که صحیح نام میبرد.
قهرمانان و جوایز
شرکتکنندگان تا زمانی که شکست میخوردند یا پنج بازی را میبردند، در مسابقه باقی میماندند. جایزه برنده شدن پنج بازی، یک خودرو بود. اولین «قهرمان بزرگ» (grand champion) برنامه، برایدون کاوردیل (Brydon Coverdale) نام گرفت.
برنامههای مرتبط
- فهرست برنامههای شبکه Nine
- فهرست مسابقات تلویزیونی استرالیا
نگاهی به برنامههای تلویزیونی دهه 2000 در استرالیا
برنامههای مسابقهای دهه 2000 در استرالیا شاهد تنوع و نوآوریهای بسیاری بود. شبکه Nine نیز با معرفی برنامههایی مانند «پَس دِ باک»، «فِر فکتور» و «شفتد» تلاش کرد تا مخاطبان خود را سرگرم کند، اما موفقیت همیشگی نبود.