زندگینامه ماترونای خوسی
سنت ماترونای خوسی (که به «ماترونای چیوپولیتیس» نیز شهرت دارد) در قرن پانزدهم میلادی در روستای وولیسوس جزیرة خوسی در یونان چشم به جهان گشود. این همان روستایی است که سنت مارکلا در سال ۱۴۶۲ در آن به شهادت رسید. کلیسا یادبود او را در ۲۰ اکتبر و یادبود یافتن سر او را در ۱۵ ژوئیه جشن میگیرد.
زندگی و آغاز راهبانگی
ماترونا در روستای وولیسوس به دنیا آمد. پدر و مادرش، لئون و آنا، مسیحیانی نیکوکار و احترامبرانگیز بودند. مریم (نام اصلی او) کوچکترین فرزند خانواده و هفتمین نوزاد آنها بود. او از جوانی به زندگی رهبانی علاقهمند شد. هنگامی که زمان ازدواجش فرا رسید، به دلیل تمایل به حفظ باکرگی، این پیشنهاد را رد کرد. برای فرار از این وصلت، وولیسوس را ترک کرد و به منطقهای مشرف به روستا به نام «کاتاواسیس» رفت که صومعهای زنانه در آن قرار داشت. پدر و مادرش او را در همه جا جستجو کردند و سرانجام با یافتنش، او را متقاعد کردند که به خانه بازگردد. مریم به خواسته آنها عمل کرد، اما تنها یک خواسته را نپذیرفت: ازدواج. پدر و مادرش با دیدن عشق پایدار او به زندگی رهبانی، به او اجازه دادند تا به هدفش دست یابد.
پس از درگذشت پدر و مادرش، بخش عمده ارثیه خود را به فقرا بخشید و مابقی آن را صرف ساخت صومعهای در محلة پالایوکاسترو شهر خوسی کرد. در این هنگام نام مریم به ماترونا تغییر یافت.
ریاست صومعه و خدمات اجتماعی
ماترونا در تقوا، معنویت و درک دینی از سایر راهبهها پیشی گرفت. صداقت او دختران دیگری را ترغیب کرد تا به این صومعه بپیوندند و همان سبک زندگی را پیش بگیرند. چون کلیسای صومعه کوچک بود، رئیسة صومعه با طرح ماترونا برای بزرگتر کردن کلیسا و ساخت سلولهای راهبهها موافقت کرد. ماترونا زمینهای کشاورزی و اموال شخصی باقیماندهاش را فروخت و با پول آن، صومعه یک حمام عمومی ساخت تا فقرا و مسافران بتوانند شستشو کنند؛ حمامهای عمومی در آن زمان بسیار رایج بودند. پس از آن، مرمت کلیسا آغاز شد. هنگامی که ساخت کلیسا (با کمک سنت آرتمیوس که کلیسا به نام او بود) به پایان رسید، رئیسة صومعه درگذشت. راهبهها ماترونا را به عنوان رئیسة جدید انتخاب کردند. ماترونا در سراسر خوسی به خاطر زندگی پرهیزگار و قداستش احترام میورزیدند. او به فقرا کمک میکرد و توانایی درمان بیماران را داشت.
آخرین روزها و معجزات
پس از این رویدادها، سنت ماترونا خواب مرگ خویش را دید. او هفت روز بیمار بود و در این مدت، چون مادری فرزندانش را، به راهبهها اندرز میداد. او در زمانی پیش از سال ۱۴۵۵ درگذشت. ماترونا در کلیسای همان صومعهای که بیشتر عمر خود را در آن گذرانده بود، به خاک سپرده شد. برای بزرگداشت از این قدیسة بزرگ، گفته میشود پس از مرگ او معجزاتی رخ داده است. افراد بیمار و رنجیده بسیاری به کلیسا آمدند و درمان شدند.
در روستای کاتاواسیس، کلیسایی به افتخار جایی که سنت ماترونا نخستین نبردهای معنوی خود را آغاز کرده بود، ساخته شد. بعدها یک کلیسای بزرگتر بنا شد و آن کلیسای کوچکتر به عنوان نمازخانه گورستان مورد استفاده قرار گرفت.
صومعة سنت ماترونا
صومعة مقدس سنت ماترونا در سال ۱۴۷۰ توسط اشرافزادهای به نام رودیس در نزدیکی روستای مِسا دیدیما ساخته شد. او در ابتدا قصد داشت یک ویلای تابستانی بسازد؛ اما سنت ماترونا در خواب به او ظاهر شد و دستور داد که به جای آن صومعه بسازد. خواهران او دو راهبة اولیهای بودند که وارد صومعه شدند. رئیس صومعه در دوران اشغال عثمانی، سنت نیکیفوروس خوسی بود. نیکیفوروس ۲۴ سرود آگیا ماترونا را سرود. امروزه چهار راهبه در این صومعه زیست میکنند. این صومعه هر ساله در ۲۰ اکتبر، روز جشن این قدیسه را گرامی میدارد.