مارک ریچاردسون، متولد ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۲ در اسلاو، یک ورزشکار سابق انگلیسی است که عمدتاً در رشتههای ۴۰۰ متر و ۴×۴۰۰ متر امدادی برای بریتانیا و انگلستان رقابت میکرد. او مدال طلای ۴×۴۰۰ متر امدادی را در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۷ و مسابقات قهرمانی اروپا ۱۹۹۸ کسب کرد. همچنین در بازیهای المپیک ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ مدال نقره و برنز امدادی را به دست آورد.
در مسابقات انفرادی، مهمترین دستاوردهای بینالمللی او کسب مدال نقره در بازیهای کشورهای مشترکالمنافع ۱۹۹۸ و مدال برنز در مسابقات قهرمانی اروپا ۱۹۹۸ بود. ریچاردسون همچنین سه مدال طلای قهرمانی داخلی را بین سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ کسب کرد.
دوران ورزشی
او در المپیک تابستانی ۱۹۹۶ آتلانتا در رشته ۴×۴۰۰ متر امدادی شرکت کرد و به همراه تیمش متشکل از ایوان توماس، جیمی بولچ و راجر بلک مدال نقره را کسب نمود. این تیم با ثبت رکورد ۲:۵۶٫۶۰، رکورد جدیدی برای بریتانیا به جا گذاشت.
در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۷ آتن، ریچاردسون به عنوان دونده آخر تیم بریتانیا در ۴×۴۰۰ متر امدادی شرکت کرد و مدال نقره را کسب نمود. زمان غیررسمی او در این بخش ۴۳٫۵ ثانیه بود. در ژانویه ۲۰۱۰ اعلام شد که تیم امدادی بریتانیا در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۷ به دلیل دوپینگ تیم آمریکا، مدال طلا را دریافت خواهد کرد.
ماجرای دوپینگ
ریچاردسون در اکتبر ۱۹۹۹ به دلیل تست مثبت دوپینگ به ماده ناندرولون، به مدت دو سال از سوی فدراسیون بینالمللی دوومیدانی محروم شد. او المپیک ۲۰۰۰ سیدنی را از دست داد، اما در ژوئن ۲۰۰۱ با اعمال قانون «شرایط استثنایی» دوباره مجاز به رقابت شد.
دوران پایانی و بازنشستگی
با وجود بازگشت به میادین در سال ۲۰۰۱، ریچاردسون هرگز نتوانست به سطح قبلی خود برسد. او در سال ۲۰۰۳ به دلیل مصدومیت تاندون آشیل از دنیای ورزش خداحافظی کرد.