ماکارئوس کیست؟
در اسطورههای یونان، ماکارئوس که در یونانی باستان Μακαρεύς نوشته میشود و معنای آن «خوشبخت» یا «خجسته» است، یکی از هلیادای به شمار میرفت؛ پسرانی که از پیوند هلیوس، خدای خورشید، و رودوس زاده شدند.
از ماکارئوس با نام ماکار نیز یاد شده است؛ نامی که در متون یونانی Μάκαρ آمده و بهصورت «مِیکِر» تلفظ میشود.
افسانه ماکارئوس و برادرانش
بر پایه روایتهای اساطیری، ماکارئوس و سه برادرش، یعنی تریوپاس، آکتیس و کاندالوس، به تواناییهای پنجمین برادرشان، تناگس، رشک بردند. تناگس در دانش و فنون زمان خود مهارت چشمگیری داشت و همین برتری، خشم و حسادت برادرانش را برانگیخت.
آنها در نهایت تناگس را کشتند. اما پس از آشکار شدن جرمشان، ماکارئوس و همراهانش ناچار شدند از جزیره رودس بگریزند.
در این میان، دو تن دیگر از هلیادای، یعنی اوخیموس و سرکافوس، در این رویداد دخالت نداشتند و در جزیره رودس ماندند.
جایگاه ماکارئوس در اسطورهشناسی
ماکارئوس بیشتر بهعنوان یکی از فرزندان هلیوس و رودوس شناخته میشود. داستان او در کنار دیگر روایتهای مربوط به خاندان خورشید، تصویری از رقابتهای خانوادگی و پیامدهای حسادت در جهان اسطورهای یونان ارائه میدهد.
منابع
- دیودوروس سیسیلی، کتابخانه تاریخ، ترجمه چارلز هنری اولدفادر، مجموعه کتابخانه کلاسیک لوب، انتشارات دانشگاه هاروارد و ویلیام هاینمن، ۱۹۸۹، جلد ۳، کتابهای ۴.۵۹ تا ۸.
- دیودوروس سیسیلی، Bibliotheca Historica، ویراست امانوئل بکر، لودویگ دیندورف و فریدریش فوگل، لایپزیگ، ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۰.