فهرست اجرام گردشده به‌خاطر گرانش در منظومه شمسی

خورشید

خورشید یک ستاره دنباله‌رو از نوع G است که تقریبا ۹۹.۹٪ از جرم منظومه شمسی را تشکیل می‌دهد.

سیارات

بر اساس تعریف اتحادیه بین‌المللی نجوم (IAU) در سال ۲۰۰۶، سیاره جسمی است که به دور خورشید می‌گردد و به اندازه کافی بزرگ است تا به تعادل هیدروستاتیک برسد و منطقه اطراف مدار خود را پاکسازی کند. در منظومه شمسی، هشت سیاره وجود دارد: چهار سیاره خاکی (عطارد، زهره، زمین، مریخ) و چهار سیاره غول‌پیکر (مشتری، زحل، اورانوس، نپتون).

سیاره‌های کوتوله

سیاره‌های کوتوله اجسامی هستند که به اندازه کافی بزرگ و گرم هستند تا به تعادل هیدروستاتیک برسند، اما منطقه اطراف مدار خود را پاکسازی نکرده‌اند. تاکنون پنج سیاره کوتوله توسط IAU شناسایی شده‌اند، از جمله سرس که در کمربند سیارک‌ها قرار دارد.

ماه‌ها

حداقل ۱۹ ماه در منظومه شمسی وجود دارد که به اندازه کافی بزرگ هستند تا به تعادل هیدروستاتیک نزدیک باشند. کوچکترین ماه گردشده به‌خاطر گرانش، میماس (ماه زحل) است.