زندگینامه
خلیل دانتجوئی با نام اصلی خلیل اسماعیل مکرانی در ۱۲ دسامبر ۱۹۳۵ در روستای دانتجوئ، واقع در وادودارا، متولد شد. او تا کلاس چهارم تحصیل کرد و نام مستعار خود را از نام روستای زادگاهش برگزید. دانتجوئی در ۴ آوریل ۲۰۲۱ در وادودارا درگذشت.
آثار
مجموعه شعرها:
- سادگی
- سارانش (۲۰۰۸)
- ساروار (۲۰۱۸)
- سوگت
- سوریامخی
- سایبا
- سانواریو
- سگپن
- سوپن
- سارنگی
رمانها:
- دکتر رکها (۱۹۷۴)
- ترسیا ایکانت (۱۹۸۰)
- مین نی آنگالی سوراج اوگیو (۱۹۸۴)
- لیلا پانداده پانخار (۱۹۸۶)
- سنتا نی چیس (۱۹۸۷)
- ساو آدهورا لوک (۱۹۹۱)
- لیلوچهام تادکو (۱۹۹۴)
- سونوالو دانخ
- کوری کوری بهیناش
- موت مالکه میتو میتو
- سفید پدچهایا
- ناگروادهو
- کوری آنخما بهینا سواپنا
- سنج پاده نه سنو لاگه
- لوهی بهینی راته
- موکام پست زاکال
نمایشنامهها:
- ناگروادهو
- ساو آدهورا لوک
- پارکی توی پادوشان
- لوهی بهینی رات
جوایز
دانتجوئی در سال ۲۰۰۴ جایزه کالپی و در ۲۰۱۳ جایزه والی گجراتی غزل را دریافت کرد. در ۲۰۱۹ جایزه نرسیمهتا به او اعطا شد. دولت هند در ۲۰۲۲ نشان پدماشری را بهپاس خدماتش در ادبیات و آموزش به او اهدا کرد.