معرفی
یوزینا ماریا «یوزین» بنسینگ، متولد ۱۲ مارس ۱۹۵۰ در تیلبرخ هلند، روانشناس بالینی، استاد دانشگاه اوترخت و یکی از چهرههای اثرگذار در روانشناسی سلامت است. شهرت او بیشتر به پژوهشهای دقیقش درباره ارتباط پزشک و بیمار، کیفیت مراقبت و نقش رفتارهای کلامی و غیرکلامی در درمان بازمیگردد.
بنسینگ از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۸ مدیر مؤسسه ملی پژوهش خدمات سلامت هلند (NIVEL) بود و از سال ۱۹۹۳ بهعنوان استاد روانشناسی بالینی و روانشناسی سلامت در دانشگاه اوترخت فعالیت کرده است. او در سال ۲۰۰۶ برنده جایزه معتبر اسپینوزا شد.
تحصیلات و آغاز مسیر پژوهشی
بنسینگ روانشناسی بالینی را در دانشگاه اوترخت خواند و در سال ۱۹۹۱ از دانشگاه اراسموس روتردام دکترای خود را دریافت کرد. رساله او با عنوان «ارتباط پزشک و بیمار و کیفیت مراقبت: مطالعهای مشاهدهای درباره رفتارهای عاطفی و وظیفهمحور در مطبهای پزشکان عمومی» نوشته شد و مسیر پژوهشی او را برای سالها تعیین کرد.
او در سال ۱۹۷۴ کار خود را بهعنوان پژوهشگر در مؤسسه هلندی پزشکان عمومی آغاز کرد. دو سال بعد، رهبری پروژه «مراقبت روانیـ اجتماعی در طب عمومی» را بر عهده گرفت و پس از آن، در سال ۱۹۷۹ به ریاست بخش پژوهش رسید. در سال ۱۹۸۴ مدیر موقت این مؤسسه شد و یک سال بعد، با تبدیل آن به مؤسسه ملی پژوهش خدمات سلامت هلند، به سمت مدیری رسید.
فعالیت دانشگاهی و جایگاه علمی
بنسینگ پس از سالها مدیریت پژوهشی، تا سال ۲۰۰۸ در رأس NIVEL ماند و پس از آن بهعنوان پژوهشگر افتخاری به همکاری ادامه داد. همزمان، از سال ۱۹۹۳ در دانشگاه اوترخت به تدریس و پژوهش در حوزههای روانشناسی بالینی و روانشناسی سلامت پرداخت. او میان سالهای ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ ریاست دانشکده را نیز بر عهده داشت.
اهمیت کار بنسینگ در این است که موضوعاتی مانند لحن گفتوگو، همدلی، رفتارهای غیرکلامی و نحوه انتقال اطلاعات پزشکی را از حاشیه به مرکز پژوهشهای سلامت آورد. او نشان داد که کیفیت ارتباط میان پزشک و بیمار میتواند بر تجربه درمان، رضایت بیمار و حتی پیامدهای مراقبتی اثر بگذارد.
حوزه پژوهش: ارتباط پزشک و بیمار
تمرکز اصلی پژوهشهای بنسینگ بر نقش ارتباط در رابطه پزشک و بیمار بود. او با بررسی حجم گستردهای از گفتوگوهای ضبطشده میان پزشکان و بیماران، پایگاه دادهای با بیش از ۱۶ هزار مدخل ساخت. این دادهها به او امکان دادند الگوهای رفتاری، نشانههای عاطفی و رفتارهای غیرکلامی را با دقت بیشتری تحلیل کند.
پژوهشهای او همچنین با اثر دارونما پیوند دارد؛ زیرا نشان میدهد انتظارات بیمار، اعتماد به پزشک و شیوه ارائه توضیحهای درمانی میتوانند در تجربه بیمار از درمان نقش داشته باشند. به همین دلیل، کارهای بنسینگ برای روانشناسی سلامت، آموزش پزشکی و سیاستگذاری مراقبتهای بهداشتی اهمیت زیادی دارد.
جوایز و افتخارات
بنسینگ در سال ۲۰۰۳ جایزه جورج انگل را از آکادمی آمریکایی پزشکان و بیماران دریافت کرد و نخستین فرد غیرآمریکایی بود که این جایزه را به دست آورد. این نشان، دستاوردی مهم برای او و برای جایگاه پژوهش اروپایی در حوزه ارتباط پزشکی به شمار میرفت.
در سال ۲۰۰۶، او یکی از چهار برنده جایزه اسپینوزا شد و کمکهزینه پژوهشی یک و نیم میلیون یورویی دریافت کرد.
کمیته انتخاب، پژوهش میانرشتهای او درباره ارتباط پزشکان و بیماران و روش پژوهشی بینالمللیاش برای سنجش کمی ارتباط غیرکلامی را از دلایل اصلی اهدای این جایزه دانست.
بنسینگ در سال ۲۰۰۷ به عضویت فرهنگستان سلطنتی علوم و هنرهای هلند درآمد. او پیش از آن، در سال ۲۰۰۴ عنوان افسر نشان اورنج-ناسائو را دریافت کرده بود و در سال ۲۰۱۵ نیز به مقام شوالیه نشان شیر هلند منصوب شد.
میراث علمی
میراث یوزین بنسینگ تنها به انتشار مقاله و دریافت جوایز محدود نمیشود. او روشی دقیق و دادهمحور برای فهم ارتباط درمانی ساخت و به پزشکان، پژوهشگران و سیاستگذاران سلامت یادآوری کرد که درمان فقط دارو و تشخیص نیست؛ بلکه نحوه گفتوگو، اعتماد و درک متقابل نیز بخشی از مراقبت مؤثر است.