جک روک، کمدین و نویسنده انگلیسی اهل واتفورد، در آثارش با نگاهی صمیمی و طنزآمیز به موضوعهایی میپردازد که معمولاً گفتوگو دربارهشان دشوار است: سوگ، فقدان، بحران سلامت روان مردان و پذیرش خود. او با طنز و فیلم مستند، ناجوری گفتوگو درباره مرگ را به موضوعی قابل لمس تبدیل میکند و از کمدی صحنهای تا کتاب، مرز میان خنده و درد را انسانیتر میسازد.
آغاز مسیر و نگاه هنری
روک کار خود را بیشتر با طنزی روایی و شخصی پیش برده است. به جای پنهان کردن تجربههای سخت، او آنها را به زبانی نزدیک به مخاطب تبدیل میکند؛ گاهی با شوخی، گاهی با مستند، و گاهی با اعترافهایی که به آثارش رنگی صمیمی میدهد.
تئاتر و اجراهای صحنهای
نمایش آغازین او، «Good Grief»، در تئاتر سوهو اجرا شد و برای روک نامزدی بهترین اجرای هنرمند نوظهور در جوایز تئاتر توتال ۲۰۱۵ را به همراه داشت. این اثر همچنین در فهرست برجستههای تئاتر نیویورک تایمز از جشنواره ادینبرو ۲۰۱۵ قرار گرفت.
«Good Grief» در اعتراض به پیشنهاد دولت بریتانیا برای کاهش «کمکهزینه والدین بیوه» ساخته شد؛ پرداختی هفتگی که به خانوادههای داغدیده کمک میکرد. روک در همکاری با شبکه سوگ کودکان، از این نمایش برای آگاهسازی درباره پیامدهای این کاهشها استفاده کرد.
این اثر در نخستین فصل «#SohoRising» تئاتر سوهو قرار گرفت؛ فصلی که هدفش معرفی بهترین گروههای نوظهور، نویسندگان جوان و متنهای جسورانه بود. کمدی بیبیسی نیز اقتباس رادیویی آن را برای رادیو ۴ سفارش داد و این نسخه در مارس ۲۰۱۷ پخش شد.
دومین نمایش روک، «Happy Hour»، به سفارش تئاتر سوهو ساخته شد و در جشنواره ادینبرو ۲۰۱۷ برای نخستین بار روی صحنه رفت. این اجرا با استقبال منتقدان روبهرو شد و برای نخستین جایزه هنر سلامت روان «اسکاتسمن» نامزد شد.
تلویزیون
نخستین مجموعه تلویزیونی روک برای بیبیسی تری، «Happy Man»، در آوریل ۲۰۱۷ پخش شد. این مستند به جستوجوی راهحلهای جایگزین برای بحران سلامت روان مردان میپرداخت و برای جایزه بهترین برنامه مستند و واقعی در iTalkTelly Awards ۲۰۱۷ نامزد شد. این مجموعه همچنین نام روک را به فهرست استعدادهای نوظهور بیبیسی در سال ۲۰۱۷ برد و او عنوان نویسنده تلویزیونی درخشان سال ۲۰۱۷ مجله Broadcast را نیز دریافت کرد.
او بعداً سریال «Big Boys» را برای چنل ۴ خلق کرد و نوشت؛ کمدیای نیمهزندگینامهای که بر پایه اجراهایش در ادینبرو فرینج شکل گرفته بود. این سریال که در سال ۲۰۲۲ پخش شد، داستان نسخهای خیالی از خود روک را روایت میکند؛ دانشجویی که همزمان با سوگ از دست دادن پدرش، گرایش جنسیاش را کشف میکند و در این مسیر از دوستی با همخانه برونگراترش نیرو میگیرد.
نوشتهها و انتشارات
روک سفیر مؤسسه خیریه «CALM» است؛ نهادی که برای پیشگیری از خودکشی مردان فعالیت میکند. او از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ معاون سردبیر نشریه رایگان سبک زندگی این مؤسسه، «The CALMzine»، بود. این نشریه در سال ۲۰۱۶ جایزه رسانه «Mind» را برای بهترین نشریه دریافت کرد.
در سال ۲۰۲۰، انتشارات پنگوئن خاطرات او را با عنوان «Cheer the F**k Up» منتشر کرد. این کتاب با شوخطبعی و صراحت، برای دیدهشدن چالشهای سلامت روان جوانان تلاش میکند و نشان میدهد چگونه میتوان از دل تجربههای دشوار، صدایی امیدوار ساخت.
زندگی شخصی
جک روک آشکارا همجنسگراست و در آثارش، هویت و تجربههای شخصیاش را بیپرده اما با ظرافت به روایت میگذارد.
جمعبندی
اهمیت کار روک در این است که موضوعهای سنگین را بدون شعار و با زبانی انسانی به مخاطب نزدیک میکند. او نشان میدهد طنز همیشه فرار از درد نیست؛ گاهی راهی برای گفتن حقیقت، ساختن همدلی و شروع گفتوگویی ضروری است.