هیدیریگامی (به چینی: 旱魃، هَنبَا) موجودی افسانهای در فولکلور چین و ژاپن است که قدرت ایجاد خشکسالی دارد. ریشههای این افسانه به دوران پیشاتاریخ چین بازمیگردد، جایی که چییو، فرمانروای اهریمنی، با هوانگ دی به نبرد پرداخت. هوانگ دی، ینگلونگ (اژدهایی قادر به پرواز) را فرستاد تا با سیلابهای عظیم چییو را شکست دهد. چییو با استفاده از جادوگران آبوهوا مقابله کرد، اما در نهایت الهه با با قدرت خود طوفان را از بین برد و چییو را شکست داد.
پس از این نبرد، ینگلونگ و هَنبَا قدرت الهی خود را از دست دادند. ینگلونگ در جنوب چین ماند، جایی که آب و باران فراوان است، اما هَنبَا به شمال تبعید شد، جایی که خشکسالی حاکم بود. از آن پس، هَنبَا به نمادی از خشکسالی تبدیل شد و هر جا میرفت، نفرین خشکی به همراه داشت.
تحول تصویر هیدیریگامی
در دورههای اولیه، هَنبَا به شکل الههای سیاهپوش تصویر میشد که هم به عنوان خدای خشکسالی و هم به عنوان موجودی اهریمنی شناخته میشد. مردم تلاش میکردند با استفاده از آفتاب، سیلاب و ببرها او را دور کنند تا باران ببارند. از دوره هان تا اوایل مینگ، تصویر الهه به شبحی تغییر یافت، زیرا پرستش طبیعت رو به زوال گذاشت. پس از دوره مینگ، این شبح به موجودی خونآشاممانند تبدیل شد و در اواخر دوره چینگ، افسانهای شکل گرفت که هَنبَا میتواند به شکل هو (موجودی افسانهای) درآید.
بر اساس کتاب واکان سانزای زوئی، هیدیریگامی موجودی به طول ۶۰ تا ۹۰ سانتیمتر است که چشمانی در بالای سر دارد و مانند باد حرکت میکند.
در کتاب صد شیطان از گذشته و حال اثر توریاما سکیان، هیدیریگامی به شکل هیولایی تکچشم و تکبازو تصویر شده است.