قانون هِرینگ در جهتیابی بینایی
این قانون، جهت بینایی درکشده یک نقطه نسبت به یک ناظر را توصیف میکند؛ ادراکی که تحت تأثیر آناتومی صورت انسان است.
توضیح
به دلیل فاصله افقی چشمها در سر (حدود ۶ سانتیمتر)، صحنه بینایی از دو دیدگاه کمی متفاوت دیده میشود. این مسئله پرسش را ایجاد میکند که یک نقطه وقتی با هر یک از چشمها به تنهایی یا به صورت دوچشمی دیده میشود، نسبت به ناظر کجا درک میگردد. در سال ۱۸۷۹، اولوارد هِرینگ قانون زیر را بیان کرد:
«برای هر دو خط جهت متناظر (یا خطوط بینایی) دادهشده، در فضا بینایی یک جهت بینایی واحد وجود دارد که همه چیزهایی که واقعاً در جفت خطوط بینایی قرار دارند، بر آن ظاهر میشوند.»
قبل از هِرینگ، هم ابنالحثم (الْحَسَن ابن الْحَسَن، ۱۰۲۱) و هم ویلز (۱۷۹۲) به سؤالات مشابهی پرداخته بودند اما قوانین کمی نادرستی پیشنهاد دادند.
سادهسازی
قانون هِرینگ را میتوان به صورت زیر سادهسازی کرد:
- نقاطی که روی یک خط بینایی یکسان میافتند، گویی از یک مکان یکسان میآیند.
- جهتهای بینایی نسبت به یک مرکز خودی (مرجع بینایی) یکتا (که به آن چشم سیکلُپی نیز گفته میشود) تعریف میشوند.
- جهت درکشده یک خط سیکلُپی، همان خطی است که از نقطه ثابتشده (فیکاسیون) عبور میکند.
به عبارت دیگر، وقتی یک نقطه به صورت تکچشمی دیده میشود، در جهتی نسبت به آن چشم ظاهر میگردد، اما گویی از مرکز خودی دیده میشود.
نشاندادن
هِرینگ یک نمایش ساده از قانون خود ارائه داد. وقتی کسی بر یک نقطه مستقیم در جلو یک پنجره خیره میشود، ممکن است از طریق شفافیت پنجره، در هر چشم یک شیء متفاوت را ببیند که با نقطه خیرهشده در یک راستا قرار گرفتهاند. برای مثال، در چشم راست ممکن است خانهای پشت نقطه خیرهشده از پنجره دیده شود. این خانه گویی در سمت چپ قرار دارد. در چشم چپ، درختانی پشت نقطه خیرهشده از پنجره دیده میشود که گویی در سمت راست قرار دارند. وقتی هر دو چشم بر نقطه خیرهشده نگاه میکنند، خانه و درخت در تصویر سیکلُپی روی هم افتادهاند، اما مکان درکشده این دو تصویر رویهمافتاده، مستقیم در جلو خواهد بود. این نشان میدهد که مکان درکشده یک نقطه، تحت تأثیر موقعیت آن در هر دو چشم است و نسبت به یک چشم سیکلُپی (یا مرکز خودی) فرضی تعریف میشود.
منابع
مطالعه بیشتر
همچنین ببینید
- قانون هِرینگ در تحریک یکسان
- استریئوپسیس (دید سهبعدی)
سیستم بینایی