فاجعه معدن گریسفورد
در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۴، انفجار و آتشسوزی در معدن گریسفورد نزدیک رکسهام، ۲۶۶ معدنچی را به کام مرگ کشاند. این حادثه به عنوان یکی از بدترین فجایع معدن زغالسنگ بریتانیا شناخته میشود.
تحقیقات رسمی نتوانست علت قطعی را مشخص کند، اما شواهد نشان از نقض مقررات ایمنی و مدیریت ناکارآمد داشت. تصمیم به بستن دائمی بخشهای آسیبدیده، تنها ۱۱ جسد را قابل بازیابی کرد.
پیشینه معدن
معدن گریسفورد از ۱۹۰۸ توسط گروه وستمینستر و یونایتد کولیریز آغاز به کار کرد. دو تونل اصلی به نامهای دنیس و مارتین حفر شدند که به نام رئیس شرکت و همسر مدیر اجرایی نامگذاری شدند.
تا ۱۹۳۴، ۲۲۰۰ معدنچی در این معدن کار میکردند که ۱۸۵۰ نفر در زیرزمین و ۳۵۰ نفر در سطح زمین مشغول بودند. معدن دارای سه رگه زغالسنگ بود که در بخشهای مختلف استخراج میشدند.
شرایط پیش از انفجار
شواهد نشان میدادند که مشکلاتی مانند تهویه نامناسب، گرماي طاقتفرسا و نقض مکرر مقررات ایمنی در معدن وجود داشت. مدیر معدن، ویلیام بانسال، تحت فشار برای افزایش سودآوری بود و نظارت کافی بر بخشهای خطرناک نداشت.
انفجار و عملیات نجات
انفجار در ساعت ۲:۰۸ بامداد رخ داد و آتشسوزی در بخش ۲۹ باعث مسدود شدن مسیر اصلی شد. تنها ۶ نفر از بخش دنیس گریختند. تلاشهای نجات با وجود اعزام تیمهای امداد، به دلیل شرایط خطرناک و انفجارهای بعدی ناکام ماند.
تحقیقات و میراث
تحقیقات رسمی با وجود شواهد فراوان از تخلفات، نتوانست مقصران را مجازات کند. مدیر معدن تنها به دلیل ثبت نامناسب جریمه شد. این فاجعه به ملیسازی صنعت زغالسنگ در ۱۹۴۷ انجامید و یادبود قربانیان در ۱۹۸۲ ساخته شد.