مسیر فرعی گودِیل (Goodale's Cutoff)، شاخهای از مسیر اورگان بود که از ایالت آیداهو در ایالات متحده آغاز میشد. این مسیر از مسیر اصلی در نزدیکی فورت هال (Fort Hall) جدا میشد، از دشت رودخانه اسنیک (Snake River Plain) عبور کرده و به رودخانه لاست (Lost River) میرسید. سپس به سمت غرب، منطقه بویزی (Boise) را در پیش گرفته و از دشت کاماس (Camas Prairie) عبور میکرد.
در نهایت، این مسیر فرعی دوباره به مسیر اصلی اورگان در نزدیکی دیتو کریک (Ditto Creek) متصل میشد و سپس به سمت شمال مسیر اصلی، رودخانه اسنیک را در فلکه براونلی (Brownlee's Ferry) در اورگان قطع میکرد. پس از عبور از رودخانه، مسافران میتوانستند به مناطق ایگل ولی (Eagle Valley) و پاین ولی (Pine Valley) و همچنین معادن طلای آبرن (Auburn) دسترسی پیدا کنند. مسیر فرعی گودِیل در نزدیکی رودخانه پودر (Powder River)، حوالی بیکر سیتی (Baker City)، دوباره به مسیر اصلی اورگان میپیوست.
تاریخچه و اهمیت
در سال ۱۸۵۲، جان جفری (John Jeffrey) شروع به تبلیغ این مسیر کرد که از مسیرهای سنتی قبیله شوشونی (Shoshoni) پیروی میکرد تا بتواند کسبوکار فلکه خود را در رودخانه بلکفوت (Blackfoot River) رونق بخشد. این مسیر فرعی در سالهای ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۴ استفاده محدودی داشت.
تا سال ۱۸۶۲، قبایل شوشونی شمالی و بنوک (Bannock) شروع به مقاومت در برابر هجوم مهاجران به سرزمینهای خود کردند. در همین سال، سرخپوستان شوشونی در صخره قتل عام (Massacre Rock) به یک کاروان واگن حمله کرده و ۱۰ نفر را کشتند. در طول سال ۱۸۶۲، تیم گودِیل (Tim Goodale) گروهی متشکل از ۱۰۹۵ نفر، ۳۳۸ واگن و ۲۹۰۰ رأس دام را با موفقیت از فورت هال به اولد فورت بویزی (Old Fort Boise) در این مسیر که توسط جفری پیشگام شده بود، هدایت کرد.
تا سال ۱۸۶۳، از هر ده واگنی که از فورت هال به سمت بویزی میرفت، هفت واگن به جای مسیر اصلی اورگان، مسیر فرعی گودِیل را انتخاب میکردند. امروزه، بقایای مسیر فرعی گودِیل در نقاط متعددی در امتداد بزرگراههای U.S. Highway 20، U.S. Highway 26 و U.S. Highway 93 بین بنای یادبود ملی دهانههای آتشفشان (Craters of the Moon National Monument) و کری (Carey) قابل مشاهده است.