گالبا شیرازنسیس (Galba schirazensis) گونهای حلزون آب شیرین از خانواده لیمنیائیدائه است که نخستین بار توسط جانورشناس آلمانی هاینریش کارل کوستِر در سال ۱۸۶۲ توصیف شد. نام این گونه به شهر شیراز، محل نمونهبرداری اولیه، اشاره دارد.
ویژگیهای مورفولوژیک
صدف این حلزون به رنگ قهوهای مایل به قرمز، باریک و مخروطیشکل است. دارای ۴ تا ۵.۵ پیچ吃 منظم با سطحی ابریشمی و شیارهای طولی است. ارتفاع صدف بین ۲.۴۱ تا ۸.۰۶ میلیمتر و عرض آن ۱.۳۹ تا ۴.۳۱ میلیمتر گزارش شده است.
پراکندگی جغرافیایی
این گونه به طور بومی در کشورهای افغانستان، ارمنستان، آذربایجان، گرجستان، ایران و روسیه زندگی میکند. همچنین به مناطق مرکزی و جنوبی آمریکا از جمله مکزیک، اکوادور و پرو منتقل شده است.
اهمیت پزشکی
مطالعات اخیر نشان میدهد گالبا شیرازنسیس میتواند میزبان واسط انگل Fasciola hepatica باشد که باعث بیماری فاسیولوز در انسان و دام میشود. این کشف اهمیت این گونه را در بهداشت عمومی دوچندان کرده است.