معرفی دراگونفلای فلایلایت
دراگونفلای فلایلایت یک سهچرخ پروازی فوقسبک بریتانیایی است که طراحی آن را بن ایشمن بر عهده داشته و شرکت فلایلایت ایراسپورتز واقع در نورثهمپتونشیر آن را تولید میکند. این هواپیما بهصورت یکپارچه و کاملاً آماده برای پرواز در اختیار مشتریان قرار میگیرد.
فرآیند توسعه دراگونفلای از سال ۲۰۰۷ آغاز شد و این هواپیما در سال ۲۰۰۸ وارد فاز تولید انبوه گردید.
طراحی و توسعه
طراحی دراگونفلای بهگونهای انجام شده که با دستهبندی میکرولایت فدراسیون بینالمللی هوانوردی (FAI)، دستورالعملهای تکسرنشین بدون نیاز به صدور مجوز بریتانیا (SSDR) و همچنین قوانین وسایل نقلیه فوقسبک ایالات متحده (FAR 103) مطابقت کامل داشته باشد.
این هواپیما از یک بال بلند بهسبک هنگلایدرِ مهارشده با تیرک به نام اِیروس دیسکوس (Aeros Discus)، سیستم کنترل تغییر مرکز ثقل، کابین تکسرنشینِ باز، چرخ فرود سهچرخِ جمعشونده و یک موتور با پیکربندی پوشر (رانش از پشت) بهره میبرد.
ساختار هواپیما از لولههای آلومینیومی پیچشده به یکدیگر تشکیل شده و بالِ دو سطحی آن با پارچه بادبادکسازِ داکرون پوشانده شده است. بالِ این هواپیما توسط یک تیرک مرکزیِ لولهای شکل پشتیبانی میشود و از یک فریم «A» برای کنترل تغییر مرکز ثقل استفاده میکند. نیروی محرکه آن یک موتور تکسیلندر، خنکشونده با هوا و چهارزمانه مدل Bailey V4 200 است؛ هرچند استفاده از موتورهای تکسیلندر، خنکشونده با هوا و دوزمانه Simonini Mini-3 یا Mini-2 نیز بهصورت اختیاری ممکن است.
با نصب موتور بیلی و بال Aeros Discus 15T، وزن خالی دراگونفلای به میزان مشخصی میرسد و گنجایش سوخت کامل آن نیز بهطور کامل فراهم است. با استفاده از چرخ فرود دستی (یا جمعشونده برقی بهصورت اختیاری)، این هواپیما را میتوان تا کرد و در صندوق خودرو برای جابجایی جادهای قرار داد.
علاوه بر این، بالهای متفاوتی را نیز میتوان روی شاسی پایه نصب کرد؛ از جمله بالهای اِیروس دیسکوس 15T، 14 و 12 و همچنین بال اِیروس کامبت 12T.
مدلهای مختلف
- فلایلایت ای-دراگون (E-Dragon): نسخه برقی هواپیما.
- فلایلایت موتورفلوتر (Motorfloater): مدل سادهشده با بال تکسطحی و چرخ فرود ثابت.
- فلایلایت لیبله (Libelle): نسخه پرقدرت مجهز به موتور تکسیلندر، خنکشونده با هوا و دوزمانه Simonini Mini-3 و بال مهارشده اِیروس کامبت 12T بدون تیرک مرکزی (Topless).