دوران بازیگری
دومنگ بالمانیا (Domènec Balmanya) متولد ۲۹ دسامبر ۱۹۱۴ در خیرونای کاتالونیا، بازیکن میانه میدار و مربی برجسته اسپانیایی بود که بخش عمدهای از دوران حرفهای خود را در باشگاه بارسلونا گذراند. او پیش از پیوستن به بارسلونا، کار خود را از تیم زادگاهش، ژیرونا آغاز کرد. بالمانیا در ۱۰ نوامبر ۱۹۳۵ زیر نظر مربیگری پاتریک اوکانل، اولین بازی لالیگایی خود را برای بارسا تجربه کرد که با شکست یک بر صفر مقابل اسپانیول همراه بود.
او در دوران حضورش در بارسلونا ۱۱۱ بازی انجام داد و در کنار همتیمیهایش چون خوان خوزه نوگس، جوزپ اسکولا و انریکه فرناندز، به موفقیتهایی رسید. در فصل اول حضورش، بارسلونا قهرمان کاتالونیا شد و به فینال کوپا د اسپانیا رسید. با آغاز جنگ داخلی اسپانیا در فصل بعد، مسابقات ملی تعلیق شد؛ اما باشگاههای مناطق جمهوریخواه در لیگ مدیترانه به رقابت پرداختند و بالمانیا به همراه اوکانل، قهرمانی این رقابتها را برای بارسا به ارمغان آوردند.
در سال ۱۹۳۷، بارسلونا برای جمعآوری کمکهای مالی به تور مکزیک و ایالات متحده رفت. این تور مالی باشگاه را نجات داد، اما اوکانل تنها با چهار بازیکن به اسپانیا بازگشت. بقیه بازیکنان از جمله بالمانیا و اسکولا در فرانسه تبعید شدند و به تیم ست پیوستند.
پس از پایان جنگ در ۱۹۳۹، دولت فرانکو بازگشت ورزشکاران تبعیدی را ممنوع کرد. اما با تلاشهای انریکه پینیرو، رئیس وقت بارسلونا، بالمانیا و اسکولا در ۱۹۴۱ به اسپانیا بازگشتند. در فصل بازگشتشان، بارسا با هدایت نوگس به سختی از سقوط نجات یافت، اما موفق شد با پیروزی ۴ بر ۳ مقابل اتلتیک بیلبائو در وقت اضافه، جام کوپا دل جنرالیسیمو را بالای سر ببرد.
بالمانیا بین سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۴، ۴ بازی نیز برای تیم منتخب کاتالونیا انجام داد.
دوران مربیگری
بالمانیا دوران مربیگری خود را در ۱۹۴۹ و به عنوان جانشین نوگس در خیمناستیک تاراگونا آغاز کرد، هرچند تیم در فصل بعد سقوط کرد. پس از مربیگری در ژیرونا و رئال ساراگوسا، او در رئال اویدو به موفقیت رسید و تیم را به مقام دوم گروه اول دسته دوم رساند، اما تیم در پلیآف صعود ناکام ماند.
او فصلهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸ را هدایت بارسلونا را بر عهده داشت. با ستارههایی چون کوبالا، سوارز و راملتس، جام کوپا دل جنرالیسیمو (۱۹۵۷) و اولین دوره جام شهرداری (۱۹۵۸) را فتح کرد. با این حال، قرار گرفتن بارسا در رتبه سوم لالیگا در هر دو فصل، باعث اخراج او و جایگزینی با هلنیو هررا شد.
پس از دو فصل حضور در فرانسه، بالمانیا در ۱۹۶۰ سرمربی والنسیا شد و جام تروئئو نارانخا را کسب کرد. او والنسیا را تا فینال جام شهرداری ۱۹۶۲ پیش برد، اما به دلیل تداخل با جام جهانی، فینال به تعویق افتاد و بالمانیا پیش از بازی فینال تیم را ترک کرد و از قهرمانی والنسیا بیبهره ماند.
در فصل ۱۹۶۳-۶۴ او رئال بتیس را به مقام سوم لالیگا رساند و فصل بعد مالاگا را به لالیگا صعود داد. اوج موفقیت او در فصل ۱۹۶۵-۶۶ رقم خورد؛ جایی که با هدایت اتلتیکو مادرید و ستارههایی چون آدلاردو و لوئیس آراگونس، قهرمان لالیگا شد. این افتخارات، راه او را به سمت سرمربیگری تیم ملی اسپانیا باز کرد و بین ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ هدایت تیم ملی را در ۱۱ بازی بر عهده داشت.
پس از بازنشستگی از مربیگری، او به عنوان مدیر ورزشی در اسپانیول و بارسلونا و همچنین مدیر یک مدرسه مربیگری در کاتالونیا فعالیت کرد. بالمانیا در ۱۴ فوریه ۲۰۰۲ درگذشت.
افتخارات
بازیکن
- کوپا د اسپانیا / کوپا دل جنرالیسیمو: ۱۹۴۲، نایبقهرمان ۱۹۳۶
- لیگ مدیترانه: ۱۹۳۷
- قهرمانی کاتالونیا: ۱۹۳۵-۳۶
- تورنمنت نیویورک: ۱۹۳۷
مربی
- رئال اویدو: نایبقهرمان دسته دوم (گروه ۱) ۱۹۵۵
- بارسلونا: کوپا دل جنرالیسیمو ۱۹۵۷، جام شهرداری ۱۹۵۸
- والنسیا: تروئئو نارانخا ۱۹۶۱
- مالاگا: نایبقهرمان دسته دوم (گروه ۲) ۱۹۶۵
- اتلتیکو مادرید: قهرمان لالیگا ۱۹۶۶