دوران باشگاهی
برنارد دیتز متولد ۲۲ مارس ۱۹۴۸، بازیکن و مربی سابق فوتبال آلمان است. او در دوران حرفهای خود به عنوان مدافع بازی میکرد و در ۴۹۵ مسابقه بوندسلیگا برای دو تیم اماسوی دویسبورگ و شالکه ۰۴ به میدان رفت. دیتز در سالهای حضورش در دویسبورگ ۷۰ گل به ثمر رساند و برای شالکه نیز ۷ گل در بالاترین سطح فوتبال آلمان ثبت کرد. انتقال او از دویسبورگ به شالکه در سال ۱۹۸۲ اتفاق افتاد؛ اما در نخستین فصل حضورش با این تیم، شالکه از بوندسلیگا سقوط کرد و دیتز در فصل ۱۹۸۳-۸۴ مجبور شد ۳۴ بار (با یک گل) در دسته دوم بوندسلیگا برای تیم گلزنکیرشن به میدان برود.
بزرگترین موفقیت دیتز در دوران باشگاهی، رسیدن به فینال جام حذفی آلمان در سال ۱۹۷۵ بود؛ اما این مدافع دست از ایجاد هیجان برنداشت. او همچنان پرگلترین مدافع تاریخ بوندسلیگا در میان تمام باشگاهها و دومین گلزن تاریخ اماسوی دویسبورگ در بوندسلیگاست. جالب اینجاست که با وجود حضور در بیش از ۵۰۰ بازی، تنها ۱۱ کارت زرد و هیچ کارت قرمزی دریافت نکرد. در ۵ نوامبر ۱۹۷۷، این مدافع متین و خاکی ۴ گل در پیروزی ۶-۳ دویسبورگ مقابل بایرن مونیخ به ثمر رساند. همچنین در فصل ۱۹۷۸-۷۹، با کاپیتانی دیتز، دویسبورگ توانست به مرحله نیمهنهایی جام یوفا راه یابد.
به افتخار زحمات دیتز برای دویسبورگ، هواداران باشگاه تصمیم گرفتند نام مستعار او، «اِناتز» (Ennatz)، را بر روی نماد و ماسکوت باشگاه (یک گورخر) بگذارند.
دوران ملی
دیتز در ۲۲ دسامبر ۱۹۷۴ نخستین بازی ملی خود را برای آلمان غربی در چارچوب مقدماتی یورو ۱۹۷۶ مقابل مالت در خاک این کشور انجام داد. آخرین بازی ملی او در ۱۹ مه ۱۹۸۱ مقابل برزیل در اشتوتگارت برگزار شد؛ او در مجموع توسط هلموت شون و یوپ دروال ۵۳ بار به میدان فرستاده شد. دیتز علاوه بر حضور در یورو ۱۹۷۶ و جام جهانی ۱۹۷۸، توانست با کاپیتانی تیم ملی آلمان غربی، جام قهرمانی یورو ۱۹۸۰ را بالای سر ببرد.
دوران مربیگری
دیتز پس از خداحافظی از فوتبال، در سطوح حرفهای و آماتور به عنوان مربی به فعالیت خود ادامه داد. او از ۱ ژوئیه ۱۹۸۷ هدایت باشگاه اشکوپینگن را بر عهده گرفت و در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۲ این تیم را ترک کرد. سپس از ۱ ژوئیه ۱۹۹۲ تا ۱ فوریه ۱۹۹۴ سرمربی باشگاه ورل شد. او از ۱ ژوئیه ۱۹۹۴ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۰۱ هدایت تیم دوم بوخوم را بر عهده گرفت و در فاصله ۲۶ اکتبر تا ۲۳ دسامبر ۱۹۹۹ به عنوان سرمربی موقت تیم اول بوخوم روی نیمکت نشست. با وجود عدم تمایل برای تصدی دائمی این سمت، تیم زیر نظر دیتز ۵ پیروزی در لیگ، ۱ تساوی و ۱ شکست کسب کرد و در جام حذفی نیز ۱ برد و ۱ باخت را تجربه نمود.
پس از آنکه بوخوم رالف زومدیک را جایگزین ارنست میدندورپ کرد، دیتز به مربیگری تیم جوانان بازگشت؛ اما پس از ناکامی زومدیک در جلوگیری از سقوط مجدد تیم به دسته دوم در سال ۲۰۰۱، دیتز بار دیگر هدایت تیم اول را برای فصل ۰۲-۲۰۰۱ بر عهده گرفت. این دومین دوره مربیگری او در بوخام با شکست مواجه شد و او در ۳ دسامبر ۲۰۰۱ استعفا داد؛ رکورد او در این دوره ۷ برد، ۶ مساوی و ۳ باخت در ۱۶ بازی بود.
در سال ۲۰۰۲، دیتز به باشگاه سابقش دویسبورگ بازگشت تا هدایت تیم ذخیرهها را بر عهده بگیرد. او بعداً دوباره به عنوان سرمربی موقت در دسته دوم به میدان رفت؛ اما این انتصاب صرفاً برای پر کردن خلأ زمانی بود تا دویسبورگ پیر لیتبارسکی را با نوربرت مایر جایگزین کند. او دوران موقت خود را با ۵ پیروزی و ۲ شکست در ۷ بازی به پایان رساند. در ۱۵ مه ۲۰۰۶، دیتز قرارداد خود با تیم ذخیرههای دویسبورگ را تمدید نکرد و هدایت تیم آلن در دسته سوم را پذیرفت. نخستین بازی او با این تیم پیروزی ۳-۰ مقابل فورتونا دوسلدورف بود. او در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۶ از سمت خود استعفا داد و آخرین بازیاش باخت ۳-۰ مقابل کیکرز امدن بود.
افتخارات
تیم ملی آلمان غربی
- قهرمانی جام ملتهای اروپا (یورو ۱۹۸۰)
فردی
- عضو تیم منتخب بوندسلیگا توسط مجله کیکر: فصلهای ۷۴-۱۹۷۳، ۷۵-۱۹۷۴، ۷۶-۱۹۷۵، ۷۸-۱۹۷۷، ۷۹-۱۹۷۸، ۸۰-۱۹۷۹ و ۸۵-۱۹۸۴