خدمات پیک دفاعی (DCS) یک شبکه جهانی پیک است که زیر نظر فرماندهی حملونقل ایالات متحده (USTRANSCOM) فعالیت میکند. این سرویس مسئول توزیع سریع، مقرونبهصرفه و امن مواد محرمانه و حساس برای سازمانهایی مانند کاخ سفید، وزارت دفاع، وزارت امور خارجه و متحدان آمریکا است.
کنترل عملیاتی فعالیتهای پیک جهانی از طریق بخش پیک دفاعی (TCJ3-C) در USTRANSCOM انجام میشود. این بخش بر فعالیت ۱۸ ایستگاه پیک در سراسر جهان نظارت دارد و خدمات خود را به بیش از شش هزار حساب کاربری ارائه میکند.
تاریخچه
پیش از تأسیس این سرویس، کاپیتانهای کشتی و مسافران آمریکایی مسئول حمل بستههای پلمپشده بودند. بعدها، این افراد با عنوان «حاملان نامهها»، با گروهی کوچک از افسران سرویس خارجی تکمیل شدند.
در سال ۱۹۱۸، وزارت جنگ سرویس پست نظامی سریع را تأسیس کرد که تا اوایل جنگ جهانی دوم فعال بود. پس از آن، سرویس پیک ارتش و سرویس پیک نیروی هوایی برای انتقال مواد محرمانه ایجاد شدند.
در سال ۱۹۵۳، سرویس پیک نیروهای مسلح (ARFCOS) به طور رسمی تأسیس شد. پس از پرونده جاسوسی واکر در ۱۹۸۵، این سرویس بازسازی و به خدمات پیک دفاعی (DCS) تغییر نام داد.
عملیات اخیر
در جنگ خلیج فارس، DCS نقش کلیدی در انتقال بیش از یک میلیون پوند مواد فرماندهی، کنترل و اطلاعاتی ایفا کرد. از سال ۲۰۰۴، این سرویس به طور فزایندهای در USTRANSCOM ادغام شده است.