دین دراموند (۲۲ ژانویه ۱۹۴۹ – ۱۳ آوریل ۲۰۱۳) آهنگساز، تنظیمکننده، رهبر ارکستر و نوازنده آمریکایی بود. موسیقی او با استفاده از میکروتونالیته، الکترونیک و تنوع در پرکاشن مشخص میشد. او در سال ۱۹۷۸ سازی ۳۱-تنی به نام زوموزوفون را ابداع کرد. از سال ۱۹۹۰ تا زمان درگذشتش، محافظ مجموعه ابزارآلات هری پارتچ بود.
زندگینامه
دراموند در لسآنجلس متولد شد و در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و مؤسسه هنرهای کالیفرنیا به تحصیل در رشتههای ترومپت و آهنگسازی پرداخت. او نزد دون الیس و جان کلایمن ترومپت آموخت و آهنگسازی را از لئونارد استاین فراگرفت.
سپس به عنوان نوازنده و دستیار هری پارتچ، آهنگساز و سازنده ابزارآلات غیرمتعارف، فعالیت کرد. او در اجرای نخستین آثار بزرگ پارتچ مانند دافنه در شنها و توهم خشم شرکت داشت و در ضبطهای اواخر دهه ۱۹۶۰ برای برچسب کلمبیا مسترورکس حضور یافت.
فعالیتها
در ۱۹۷۶ به نیویورک نقل مکان کرد و یک سال بعد به همراه نوازنده فلوت استفانی استارین، گروه موسیقی معاصر نیوبند را تأسیس کرد. این گروه آثاری از پارتچ، جان زورن، جوئن لاباربارا و دیگران را اجرا و ضبط نمود.
در ۱۹۹۰ به عنوان مدیر و محافظ مجموعه ابزارآلات دستساز هری پارتچ انتخاب شد. او بسیاری از آثار پارتچ را با ابزارهای اصلی مانند کیتارا و کلود چمبر بولز اجرا کرد و از این ابزارها در آثار خود نیز استفاده نمود.
آثار منتخب
- سولو سازها: سوئیت برای کلارینت (۱۹۷۰)، کولومبوس فولمون (۱۹۷۹/۱۹۸۵) برای زوموزوفون
- آثار آوازی: کافه بوفه (۲۰۰۶) - اپرا با لیبرتو چارلز برنستین
- آثار گروهی: میستریز (۱۹۸۲/۱۹۸۶) برای فلوت، ویولن، چلو و پنج پرکاشن