درباره دالاس ناین
دالاس ناین نام گروهی از هنرمندان دالاس، تگزاس است که در بازه ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۵ فعالیت میکردند. این گروه با تکیه بر تجربههای بومی تگزاس، نقاشی و چاپ دستی را به زبانی برای روایت زندگی، مناظر و فضای منطقهای تبدیل کرد.
اعضا
هسته اصلی گروه از نه هنرمند مرد تشکیل میشد که در سال ۱۹۳۶ برای دریافت سفارش تزئینات تالار ایالت درخواست داده بودند: جری بایواترز، توماس ام. استل جونیور، هری پی. کارنووان، اوتیس ام. دوزیه، الکساندر هوگ، ویلیام لستر، اورت اسپروس، جان داگلاس و پری نیکولز.
در دهههای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، هنرمندان دیگری نیز به این حلقه پیوستند یا در کنار آن فعالیت کردند؛ از جمله چارلز تی. بولینگ، راسل ورنون هانتر، مریت تی. موزی، فلورانس مککلانگ، الی تننت، دوروتی آستین، دان براون و لوید گاف.
حوزههای کاریشان از نقاشی تا چاپ دستی و مجسمهسازی گسترده بود. آثار بسیاری از این هنرمندان امروز در مجموعه ویژه بایواترز در دانشگاه متودیست جنوبی نگهداری میشود.
نمایشگاهها
در سال ۱۹۳۲، نه تن از اعضای گروه در موزه هنر عمومی دالاس در نمایشگاهی با عنوان نُه هنرمند جوان دالاس حضور یافتند.
آنها سپس در نمایشگاه صدمین سالگرد تگزاس در سال ۱۹۳۶، نمایشگاه گلدن گیت سانفرانسیسکو در سال ۱۹۳۹ و نمایشگاه جهانی نیویورک در همان سال آثارشان را به نمایش گذاشتند. شمارهای ویژه از مجله آرت دایجست نیز به معرفی کارهای آنان اختصاص پیدا کرد.
در سال ۱۹۸۵، موزه هنر دالاس نمایشگاه منطقهگرایی تگزاس: دالاس ناین و حلقهشان، ۱۹۲۸–۱۹۴۵ را برگزار کرد و اهمیت این گروه را در تاریخ هنر منطقهای آمریکا دوباره برجسته ساخت.
جایگاه و منابع
این موضوع در دستههایی مانند «گروهها و مجموعههای هنرمندان آمریکایی» و «هنرمندان اهل دالاس» جای میگیرد.