واگن مسقف حمل خودرو و بسته چه بود؟
واگن مسقف حمل خودرو و بسته، که با نام Covered Carriage Truck یا اختصار CCT شناخته میشد، نوعی واگن باری در راهآهن بریتانیا بود. این واگنها در دو سر خود در داشتند و برای جابهجایی خودروهای سواری و همچنین حمل بستهها و مرسولات طراحی شده بودند.
در آغاز، CCTها برای استفاده در خدمات موتوریل ساخته شدند؛ خدماتی که در آن خودروها همراه مسافران با قطار حمل میشدند. اما فضای داخلی محدود و فاصلههای کم میان بدنه واگن و خودرو، کار را برای کارکنان دشوار میکرد. باز و بسته کردن درهای انتهایی نیز زمان زیادی میبرد.
به همین دلیل، در میانه دهه ۱۹۶۰ میلادی، استفاده از مدلهای چهارچرخ CCT در خدمات موتوریل ممنوع شد. این واگنها بهتدریج جای خود را به واگنهای چندمنظوره عمومی، معروف به GUV، و واگنهای کفی مخصوص حمل خودرو دادند.
ساخت و نمونههای اولیه
کارخانه ارلزتاونِ بریتیش ریل در مجموع ۸۲۲ واگن CCT چهارچرخ ساخت. پیش از تولید این واگنها، یک نمونه اولیه با شماره ۹۴۱۰۰ در کارخانه دانکستر ساخته شده بود.
علاوه بر آن، کارخانه دانکستر چهار واگن مسافری قدیمی متعلق به LNER را بازسازی کرد و آنها را به نمونههای اولیه CCT بوژیدار با شمارههای ۹۶۲۰۰ تا ۹۶۲۰۳ تبدیل کرد.
سالهای آغازین
از همان روزهای نخست راهآهن، کالسکههای جادهای روی واگنهای کفی حمل میشدند. برای نمونه، در راهآهن لیورپول و منچستر در سال ۱۸۳۰ نیز از چنین روشی استفاده میشد. این شیوه بعدها در تمبر ۱۲ پنی رویال میل سال ۱۹۸۰ نیز به تصویر کشیده شد.
این واگنها در ابتدا «واگنهای حمل کالسکه» نام داشتند و بعدها با عنوان «واگنهای کفی روباز حمل کالسکه» شناخته شدند. نخستین نمونههای آنها در اصل واگنهای کفی سادهای بودند که تجهیزات و اتصالاتی برای محکم کردن طنابها و زنجیرها داشتند. واگنهای مسقف حمل خودرو و بسته بعدها وارد خدمت شدند.
منابع
ناوگان واگنهای مسافری بریتیش ریل (British Rail coaching stock)