کُریدالیس نوبیلیس: گیاه زیبا و مقاوم سیبری

کُریدالیس نوبیلیس: گیاهی از دل سیبری

کُریدالیس نوبیلیس، معروف به کُریدالیس سیبری، گیاهی پایا و بومی سیبری، سین‌کیانگ و قزاقستان است. این گیاه توسط کارل لینائوس به اروپا معرفی شد، هرچند او به اشتباه بذر این گیاه را به جای بذر گیاه لامپروکاپنوس اسپکتابیلیس (قلب‌ماهی قدیمی) دریافت کرد.

گل‌های کُریدالیس نوبیلیس به رنگ زرد یا نارنجی هستند و گلبرگ‌های داخلی آن‌ها نوک بنفش تیره‌ای دارند. دانه‌های این گیاه دارای الایوسوم هستند، بخشی چرب که مورچه‌ها آن را می‌خورند و دانه را سالم به مکان دیگری منتقل می‌کنند.

پراکندگی و کشت

این گیاه ترجیحاً در خاک مرطوب بهاره و خشک تابستانی رشد می‌کند و به خوبی در معرض نور کامل خورشید یا سایه جزئی قرار می‌گیرد. کُریدالیس نوبیلیس به عنوان گیاهی زینتی در باغ‌ها کشت می‌شود و بسیار مقاوم است.

ارتباط با لینائوس

لینائوس پس از دیدن نقاشی گیاه قلب‌ماهی قدیمی در پایان‌نامه یک دانشجوی روسی، علاقه‌مند به دیدن نمونه زنده آن شد. در سال ۱۷۶۵، او بذرهایی از سیبری دریافت کرد که فکر می‌کرد متعلق به قلب‌ماهی قدیمی هستند، اما در واقع بذر کُریدالیس نوبیلیس بودند. این بذرها از طریق دوست او، اریش لاکسمون، از کوهستان‌های آلتای سیبری ارسال شدند.

دانه‌های کُریدالیس نوبیلیس از باغ لینائوس در هاماربی به سراسر اروپا پراکنده شدند و حتی در سال ۱۷۸۳ به باغ‌های کیو در انگلستان رسیدند.