سِرو د لا استرهیا محوطهای باستانی در جنوب شرقی دره مکزیک است که در ارتفاع ۲۴۶۰ متری از سطح دریا واقع شده است. این مکان با نام باستانی هوئیزاچتکاتل شناخته میشد و به دلیل برگزاری مراسم «آتش نو» از اهمیت ویژهای برخوردار بود.
شواهد باستانشناسی نشان میدهد این منطقه از دوران پیشاکلاسیک تا ورود اسپانیاییها مسکونی بوده است. بقایای انسانی ۹۰۰۰ ساله در روستای سانتا ماریا آستاهواکان کشف شده که قدمت سکونت در این منطقه را نشان میدهد.
در دوران کلاسیک، این منطقه تحت تأثیر تمدن تئوتیهواکان قرار داشت و پس از فروپاشی آن، قبایل کولوا در این منطقه ساکن شدند. بعدها، آزتکها این منطقه را فتح کردند و آن را ایستاپالاپا نامیدند.
مراسم «آتش نو» هر ۵۲ سال یکبار برگزار میشد و هدف از آن جلوگیری از خاموشی خورشید و تاریکی جهان بود.
در این مراسم، کاهنان با پوشیدن بهترین لباسهای خود به بالای تپه میرفتند و با قربانی کردن یک اسیر، آتش نو را روشن میکردند. این آتش سپس به شهرهای اطراف منتقل میشد.