کالج مرکزی یِمسیای، مؤسسۀ آموزشی وابسته به یِمسیای در شیکاگو، ایلینوی، در سال ۱۹۲۲ تأسیس و در ۱۹۲۴ تأیید رسمی شد. این کالج در ۱۹۴۵ تعطیل شد، زیرا رئیس دانشگاه، ادوارد ج. اسپارلینگ، به همراه بیشتر هیئت علمی و دانشجویان، برای تأسیس دانشگاه روزولت آن را ترک کردند.
اسپارلینگ از ارائه دادههای جمعیتشناختی دانشجویان به هیئت مدیره خودداری کرد، زیرا نگران ایجاد سهمیهبندی برای محدود کردن تعداد سیاهپوستان، یهودیان، مهاجران و زنان بود. پس از اخراج او، ۶۲ نفر از ۶۳ عضو هیئت علمی و ۴۸۸ نفر از ۴۹۰ دانشجو به او پیوستند و رأی به تأسیس کالج جدید دادند.
کالج جامعه مرکزی یِمسیای
این کالج از پاییز ۱۹۶۱ تا ژوئن ۱۹۸۲ فعال بود و گاهی به اختصار کالج مرکزی یِمسیای نامیده میشد، اما ارتباط رسمی با مؤسسۀ قبلی نداشت.
فعالیتهای دانشجویی
به دلیل تبعیض نژادی، این کالج فعالیتهای ورزشی دانشجویی ارائه نمیداد، زیرا محدودیتهایی برای استفاده سیاهپوستان از امکانات ورزشی یِمسیای وجود داشت. روزنامه دانشجویی آن «اخبار مرکزی کالج مرکزی یِمسیای» نام داشت.