کایر گای

Caer Gai
📅 5 اسفند 1404 📄 503 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

کایر گای یک دژ رومی در ولز است که در منطقه پنلین، جینید قرار دارد. این دژ در قرن اول میلادی ساخته شد و پس از دوران روم، به اقامتگاه شاعران و شخصیت‌های محلی تبدیل شد. امروزه توسط کادو مدیریت می‌شود و باقی‌مانده‌های دیوارهای سنگی آن قابل مشاهده است.

کایر گای

کایر گای (همچنین Caer-gai) یک دژ رومی درجه II فهرست‌شده در منطقه پنلین، جینید، ولز، بریتانیا است. این دژ حدود ۱ مایل یا ۱.۶ کیلومتری شمال روستای اولانویچلین و در فاصله‌ی مشابهی غربی دریاچه بالا قرار دارد.

نام‌گذاری

نام رومی این دژ ناشناخته است. در دوره‌ی قرون وسطی، این مکان با قهرمان افسانه‌ای کای (Cai)، پسر سینیر (سر کای، شخصیتی در ادبیات آرتورین) پیوند خورد. این دژ در آثار شاعران نجیب‌زاده‌ها (Bards of the Nobility) به عنوان خانه‌ی کای ذکر شده است. داستان‌های ویلزی دیگر قرون وسطی که به این دژ اشاره می‌کنند، شامل «کول‌هوچ و اولون» و «سه رمان ویلزی» می‌شوند.

تاریخ

دوره روم

اولین دژ، که احتمالاً در دوران امپراتور تیتوس در قرن اول میلادی ساخته شده، از چوب و خاک ساخته شده بود. این دژ در مجاورت رودخانه دی، نزدیک یک آبگذر و تقاطع دو جاده‌ی رومی قرار داشت. یکی از این جاده‌ها، مسیر فرعی سارن هیلن (Sarn Helen) بود که دو شهر دِوا ویکتریکس (چستر) و دژی در بری‌ثدر، کرفیلی را به هم متصل می‌کرد. جاده‌ی دیگر این پیش‌راه را با دژ رومی تومن ی مور (Tomen y Mur) از طریق پننت-لیو پیوند می‌زد. دژ روی شانه‌ای کم‌ارتفاع با شیب‌های تند از سه طرف قرار داشت. در شمال، کوه ارنیگ فور (Arenig Fawr) و در جنوب، کوه‌های بروین و آران بنلین دیده می‌شوند.

دژ دوم که در قرن دوم میلادی از سنگ ساخته شد، جایگزین دژ چوبی و خاکی قبلی شد. این دژ مساحت حدود had را در بر می‌گرفت. قطعه‌ای از مجسمه با یک نقاشی لاتین کشف شد که ثبت کرده آن توسط ژولیوس، پسر گاورو، سرباز در کوهورت اول نِرسی‌ها ساخته شده است. این مجسمه در یک پناهگاه شرق دژ قرار داشت؛ تکه‌های سفالی نیز در آنجا یافت شد که از حدود نیمه‌ی اول قرن دوم میلادی (ع) تاریخ می‌دهند.

دوره پس از روم

این دژ اقامتگاه شاعر تودور پنلین (حدود ۱۴۲۰–۱۴۸۵) و پسرش ایوان (فعال حدود ۱۴۸۰) بوده است. تودور پس از ازدواج با گورفول فیشان، نوه رهیرید گرگ (درگذشته حدود ۱۱۶۰)، مالک این دژ شد و احتمالاً رهیرید نیز مالک آن بوده هنگام دریافت لردشی پنلین. در قرون وسطی به اقامتگاه دادگاه پنلین در این دژ اشاره شده است، پیش از آنکه به بالا منتقل شود.

رولند واهان (حدود ۱۵۸۷–۱۶۶۷)، شاعری و یک royalist مشهور در جنگ داخلی انگلیسی، خانه‌ی بزرگی در بخشی از این مکان ساخت. اگرچه این خانه در ۱۶۴۵ در طول جنگ سوخت، اما با یک خانه‌ی کشاورزی جایگزین شد.

حفظ و نگهداری

این مکان توسط کادو (CADW) مدیریت می‌شود و برای عموم باز است. این دژ درجه II فهرست‌شده است. باقی‌مانده‌های دیوار دژ در برخی نقاط قابل مشاهده است که تا پنج ردیف سنگ‌کاری نشان می‌دهد.

کاوش‌های باستان‌شناسی در منطقه، یک گور رومی حدود به شمال شرق دژ کشف کرده‌اند. ردپای یک ساختمان، احتمالاً حمام، نیز در جنوب شرق کشف شده است. فرض بر این است که یک شهرک کوچک غیرنظامی اطراف دژ وجود داشته است.

منابع

  • رچل برومویچ، Triads of the Island of Britain (کاردیف، ۱۹۷۸)
  • تامس رابرتز (ویراستار)، The work of Gwaith Tudur Penllyn and Ieuan ap Tudur Penllyn (کاردیف، ۱۹۵۸)
  • گریس سیمپسون، Caerleon and the Roman Forts in Wales in the second century AD, Archaeologia Cambrensis CXI (۱۹۶۲).

دسته‌بندی‌ها

  • دژ‌های رومی در جینید
  • دژ‌های لژیونری رومی در ولز
  • ساختمان‌های درجه II* فهرست‌شده در جینید

جمع‌بندی

کایر گای نه تنها یک نمونه مهم از معماری نظامی رومی در بریتانیا، بلکه گاه‌به‌گاه در اسطوره‌شناسی و ادبیات ویلزی نیز جایگاه ویژه‌ای داشته است. از دوران روم تا قرون وسطی و بعد، این مکان همواره تحت تأثیر تحولات تاریخی و فرهنگی منطقه بوده و امروزه به عنوان یک میراث باستان‌شناختی و فرهنگی، بازدید عموم را می‌پذیرد و مطالعه آن می‌تواند بینش عمیقی درباره‌ی زندگی نظامی، مدنی و اسطوره‌ای در شمال ولز ارائه دهد.