بالشتک بلند: از آسیا تا غرب

بالشتک بلند: تعریف و ویژگی‌ها

بالشتک بلند یک بالشت باریک و دراز است که معمولاً با پنبه، پر یا فیبر پر می‌شود. این بالشتک‌ها اغلب سفت هستند و برای حمایت کمر، بازو یا استفاده تزئینی به کار می‌روند. اندازه و شکل استانداردی ندارند و معمولاً با زیپ یا چسبی بسته می‌شوند. گاهی اوقات از یک قطعه فوم برای حمایت بیشتر استفاده می‌شود.

ریشه‌شناسی

کلمه «بالشتک» از زبان‌های انگلیسی میانه و باستان ریشه گرفته و با کلمه «کیسه» در انگلیسی باستان ارتباط دارد. اولین استفاده از این کلمه به قبل از قرن دوازدهم برمی‌گردد.

آسیای جنوب شرقی و جنوبی

در کشورهای آسیای جنوب شرقی مانند ویتنام، فیلیپین، اندونزی، کامبوج، مالزی، میانمار، سنگاپور و تایلند، بالشتک بلند به عنوان بالشت آغوشی برای خواب طراحی شده است. در ویتنام به آن «بالشت آغوشی» می‌گویند، در فیلیپین «بالشت هات‌داگ» و در کامبوج «بالشت آغوشی».

آسیای شرقی

در چین به آن «بالشت آغوشی» می‌گویند. در ژاپن، بالشتک بلند با نام «داکیماکورا» شناخته می‌شود و به طور سنتی توسط همسر برای همسفر شدن با شوهرش ساخته می‌شد. در کره، «بامبو وایف» یک بالشت خنک‌کننده برای فصل تابستان است که از نوارهای نازک بامبو ساخته می‌شود.

کشورهای غربی

در کشورهای غربی، بالشتک بلند معمولاً در بالای تختخواب قرار می‌گیرد و به عنوان تکیه‌گاه سر یا کمر استفاده می‌شود. همچنین به عنوان محافظ در گهواره نوزادان یا برای استراحت روی کف در اتاق‌های خانوادگی به کار می‌رود.