باسیلیکای قدیس میخائیل، فرشته مقرب یک باسیلیکای صغیر وابسته به کلیسای کاتولیک است که در لورتو، ایالت پنسیلوانیا در ایالات متحده قرار دارد. این بنا همچنین کلیسای پریشِ اسقفنشین آلتونا–جانزتاون به شمار میآید.
تاریخچه
پریش سنت مایکل را کشیش دمیتریوس گالیتزین بنیان گذاشت و نام آن از قدیس حامی مایکل مکگوایر گرفته شد؛ مردی که در سال ۱۷۸۸ نخستین ساکن این منطقه بود.
این پریش در طول تاریخ خود چهار بنای کلیسایی داشته است. نخستین کلیسا در سال ۱۷۹۹ از کندههای چوب کاج سفید ساخته شد. بنای دوم، که در سال ۱۸۱۷ برپا شد، سازهای اسکلتچوبی بود. هر دو بنای نخست و دوم در یک مکان، در لبه غربی گورستان قرار داشتند و امروز هنوز میتوان ردیف سنگهای پیِ کلیسای دوم را در آنجا دید. کلیسای سوم در سال ۱۸۵۴ از آجر و در همان محلی ساخته شد که کلیسای کنونی در آن قرار دارد.
ساخت کلیسای کنونی در ۱۰ ژانویه ۱۹۰۰ آغاز شد و سنگهای پی آن از معادن محلی تأمین شد. این کلیسا در ۲ اکتبر ۱۹۰۱ تقدیس شد. بنای باشکوه به سبک احیای رومانسک با هزینهای حدود ۱۵۰٬۰۰۰ دلار ساخته شد؛ طرح آن را فردریک جی. اُسترلینگ آماده کرد و هزینه ساخت را چارلز ام. شواب، رئیس شرکت فولاد ایالات متحده، بر عهده گرفت. شواب جوانی خود را در لورتو گذرانده بود.
سه زنگ برج کلیسا را آقای و خانم چارلز شواب، آقای و خانم جان شواب و کشیش فردیناند کیتل اهدا کردند؛ کیتل در زمان ساخت کلیسا، کشیش این پریش بود. اندرو کارنگی نیز ارگ لولهای کلیسا را با هزینهای ۸٬۰۰۰ دلاری هدیه داد. در ۹ سپتامبر ۱۹۹۶، پاپ ژان پل دوم فرمان داد کلیسای سنت مایکل به جایگاه باسیلیکای صغیر ارتقا یابد.
معماری
طرح کلی باسیلیکا عمدتاً در سبک احیای رومانسک شکل گرفته، اما در بخشهایی از تزئینات، نشانههایی از سبک احیای گوتیک نیز دیده میشود.
از جمله عناصر شاخص معماری و تزئینی این کلیسا میتوان به محرابهایی از مرمر کارارا اشاره کرد که از ایتالیا وارد شدهاند. نردهٔ محراب نیز از عقیق مکزیکی ساخته شده و با ستونهای کوتاه برنجی، سرستونها و پنلهایی هماهنگ پشتیبانی میشود. ایستگاههای صلیب نیز از ایتالیا به اینجا آورده شدهاند.
در فضای بالای محراب اصلی، سه تابلو جای گرفته است. این آثار که توسط هنرمندی از شیکاگو خلق شدهاند، عروج عیسی، گریز به مصر و تولد عیسی را به تصویر میکشند. دیوارپوش چوبی و نیمکتهای کلیسا نیز از بلوط قرمز ساخته شدهاند.