سند بیع و انتقال (Bargain and Sale Deed)، در قانون املاک ایالات متحده، سندی است که مالکیت ملک غیرمنقول را بدون ارائه هیچگونه تضمین یا تعهدی (covenant) منتقل میکند.
این نوع سند به این معناست که «فروشنده (اعطا کننده) اقرار میکند که مِلک را در اختیار دارد یا داشته است، اما هیچ تضمینی در مورد صحت سند مالکیت به خریدار (دریافت کننده) ارائه نمیدهد.»
در نظام حقوقی کامنلا (Common Law)، این نوع سند در واقع یک «حق استفاده» (use) را برای خریدار ایجاد میکرد که سپس مالکیت را دریافت میکرد. اما طبق قوانین مدرن املاک، این تفاوتهای ظریف نادیده گرفته میشود.
سند بیع و انتقال معمولاً توسط نهادهای دولتی محلی، نمایندگان قانونی مانند مجریان وصیتنامه، و در موارد فروش اجباری املاک توسط کلانترها یا داوران مورد استفاده قرار میگیرد. این واقعیت که این سند بدون هیچگونه تضمینی از سوی دولت ارائه میشود، به این معنی است که مالک جدید ممکن است سند مالکیت معتبری نداشته باشد. اگر در عمل، شهر یا نهاد مربوطه مالکیت معتبری نداشته باشد یا نتواند مالکیت معتبری را منتقل کند، مالک جدید بعید است که بتواند مبلغ پرداختی را پس بگیرد.
برخی ایالتها فرم خاصی را برای این نوع سند الزامی میدانند. همچنین، برخی ایالتها به فروشنده اجازه میدهند تا تعهدات یا تضمینهایی را به سند اضافه کند. در چنین مواردی، ممکن است این سند را «سند بیع و انتقال با تعهدات» (bargain and sale deed with covenants) بنامند.
موارد مرتبط
- سند انتقال سلب حق (Quitclaim Deed)
- سند انتقال تضمینشده (Warranty Deed)
منابع
- قانون املاک غیرمنقول (Real property law)