سازمان مسکن آتلانتا (AHA) نهادی است که با هدف تأمین مسکن مقرونبهصرفه برای خانوادههای کمدرآمد در شهر آتلانتا فعالیت میکند. امروزه، AHA بزرگترین سازمان مسکن در ایالت جورجیا و یکی از بزرگترینها در ایالات متحده محسوب میشود و به حدود ۵۰,۰۰۰ نفر خدمات ارائه میدهد.
تاریخچه و تأسیس
تأسیس AHA به سال ۱۹۳۸ بازمیگردد؛ این سازمان جایگزین اداره کار عمومی (PWA) شد. به لطف تلاشهای چارلز پالمر، یکی از توسعهدهندگان املاک در آتلانتا، این شهر در سال ۱۹۳۶ میزبان اولین پروژه مسکن عمومی در کشور، یعنی تکوود هومز (Techwood Homes)، بود. پروژههای اولیه مسکن عمومی مانند تکوود و پروژه خواهر آن، یونیورسیتی هومز (University Homes)، برای خانوادههای طبقه کارگر در مناطق زاغهنشین ساخته شدند. چارلز پالمر به عنوان اولین رئیس AHA منصوب شد و تحت رهبری او و جانشینانش، این سازمان به پاکسازی زاغهها و ساخت مجتمعهای مسکن عمومی ادامه داد.
مرحله اول ساختوساز از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ با بودجه قانون واگنر-استگال (Wagner-Steagall Act) تأمین مالی شد. مرحله دوم از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ با استفاده از کمکهای مالی قانون مسکن ۱۹۴۹ (Housing Act of 1949) صورت گرفت. آخرین مرحله اصلی ساختوساز بین سالهای ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۳ به طول انجامید و پس از آن تنها پروژههای کوچکتری تکمیل شدند.
انتقادات و تحولات
در دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی، AHA با انتقادات فزایندهای، از جمله از سوی نشریه The Great Speckled Bird، به دلیل نحوه مدیریت مجتمعها و رشد خشونت و فرسودگی فیزیکی روبرو شد. هنگامی که آتلانتا میزبانی المپیک ۱۹۹۶ را به دست آورد، رهبران شهر نگران بودند که مجتمعهای مسکن عمومی به یک «آبروریزی بینالمللی» تبدیل شوند. تحت ریاست رنه گلاور (Renee Glover)، AHA بودجه فدرال برنامه HOPE VI را برای تخریب بسیاری از مجتمعهای مسکن عمومی، از جمله تکوود، دریافت کرد. پس از المپیک، روند تخریب مسکن عمومی در آتلانتا ادامه یافت و تا سال ۲۰۱۱، تمام واحدهای مسکونی سنتی تخریب یا به نهادهای خصوصی فروخته شدند.
مدل جدید: مجتمعهای درآمد مختلط (MICs)
امروزه، AHA عمدتاً شش خدمت اصلی مسکن را ارائه میدهد که برجستهترین آنها کوپن مسکن (housing vouchers) و توسعه مجتمعهای درآمد مختلط (mixed-income developments) است. این تغییر رویکرد، که با پروژه Centennial Place آغاز شد، با هدف ایجاد جوامع متنوعتر و پایدارتر صورت گرفته است. AHA با همکاری توسعهدهندگان خصوصی، به ایجاد این مجتمعها کمک کرده و همچنین برنامههای حمایتی مانند Homeflex و HAVEN را برای کمک به خانوادههای در معرض بیخانمانی و نیازمند ارائه میدهد.
وضعیت کنونی AHA
تا پایان سال ۲۰۱۷، AHA به ۲۳,۱۸۰ خانوار خدمات ارائه میکرد که شامل خانوادههای شاغل، خانوادههای دارای فرزند، خانوارهای سالمند، خانوارهای دارای معلولیت و واحدهای مسکن حمایتی میشد. این سازمان همچنان نقش مهمی در اکوسیستم مسکن آتلانتا ایفا میکند، هرچند در مقیاسی کوچکتر نسبت به گذشته.
چالشها و بحثها
در سال ۲۰۰۴، AHA الزامی کرد که تمام بزرگسالان بدون ناتوانی تشخیصدادهشده بین ۱۸ تا ۶۱ سال باید مشغول به کار باشند یا در برنامههای آموزشی شرکت کنند. در سال ۲۰۰۸، نگرانیهایی در مورد جابجایی خانوادهها پیش از تخریب مجتمعها مطرح شد و تحقیقات نشان داد که تبدیل به کوپن مسکن، ساکنان آواره را بر اساس نژاد و درآمد متمرکز کرده و نقض قانون مسکن منصفانه (Fair Housing Act) محسوب میشود.
در سال ۲۰۱۶، مشخص شد که مدیران اجرایی AHA با استفاده از پول سازمان غیرانتفاعی National Housing Compliance، که از طریق قراردادی با وزارت مسکن و توسعه شهری آمریکا (HUD) برای مدیریت مسکن کمدرآمد پول دریافت میکرد، از سقف حقوق تعیینشده فدرال فراتر رفتهاند.