الکساندرا کوری (۱۱ مارس ۱۹۵۹ – ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۰) وکیل برجسته آمریکایی در زمینه ادغام و تملیک، مدافع حقوق مدنی و استاد دانشگاه بود. او در لندن متولد شد و دوران کودکی خود را در اتیوپی و شیلی گذراند، جایی که پدرش ادوارد کوری به عنوان سفیر آمریکا خدمت میکرد.
کوری تحصیلات خود را در دانشگاه هاروارد آغاز کرد و در سال ۱۹۷۹ مدرک کارشناسی خود را دریافت نمود. در هاروارد، او به عنوان دومین سردبیر زن روزنامه دانشجویی هاروارد کریمسون فعالیت کرد. در سال ۱۹۸۰، مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته روابط بینالملل از مدرسه اقتصاد لندن دریافت کرد. پس از کار کوتاهمدت به عنوان خبرنگار در نشریههای نیوزویک و واشنگتن پست، در سال ۱۹۸۶ از دانشکده حقوق دانشگاه دوک فارغالتحصیل شد.
پس از فارغالتحصیلی، کوری به شرکت حقوقی سولیوان و کرامول پیوست و در سال ۱۹۹۳ به عنوان یکی از نخستین زنان به مقام شریک در گروه ادغام و تملیک این شرکت رسید. او به عنوان یکی از وکلای پیشرو در زمینه حقوق شرکتها شناخته میشد و در معاملات بزرگ وال استریت مشاوره میداد. در سال ۲۰۲۱، نام او در تالار مشاهیر لودراگون ۵۰۰ قرار گرفت.
کوری همچنین به عنوان رئیس کمیته مشورتی ایالت نیویورک در کمیسیون حقوق مدنی آمریکا فعالیت میکرد. تحت رهبری او، این کمیته گزارشهای تاثیرگذاری در زمینه برابری آموزشی، حبس انفرادی و مسئولیت پلیس منتشر کرد. گزارش او در دسامبر ۲۰۱۴ نقش مهمی در پایان دادن به حبس انفرادی نوجوانان در نیویورک ایفا کرد.
او همچنین ریاست کمیته ادغام و تملیک انجمن وکلای شهر نیویورک را بر عهده داشت و در هیئت بازدیدکنندگان دانشکده حقوق دوک و شورای مشورتی موسسه رادکلیف در هاروارد فعالیت میکرد. کوری ریاست صندوق فعالیتهای آموزشی هارلم را نیز بر عهده داشت، برنامهای که به جوانان محروم نیویورک خدمات آموزشی پس از مدرسه ارائه میداد.
کوری به عنوان استاد مدعو در دانشکده حقوق دانشگاه کلمبیا به تدریس در زمینه ادغام و تملیک میپرداخت. در سال ۲۰۲۱، بورسیههای تحصیلی به نام او توسط صندوق فعالیتهای آموزشی هارلم و دانشکده حقوق دوک تأسیس شد.
الکساندرا کوری با رابین پانوکا، شریک ادغام و تملیک در شرکت واچتل، لیپتون، روزن و کتز، ازدواج کرد و دو دختر به نامهای ربکا و سارا داشت. او در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۰ به دلیل سرطان تخمدان در خانه خود در وستپورت، کنتیکت درگذشت.