آکرایا پسودجینا؛ پروانه‌ای از خانواده فرچه‌پایان

Acraea pseudegina
📅 28 خرداد 1405 📄 231 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

آکرایا پسودجینا پروانه‌ای از خانواده فرچه‌پایان است که در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری آفریقا زندگی می‌کند و با بال‌های سیاه دودی، خال‌های مشخص و رنگ آجری بال‌های عقبی شناخته می‌شود.

معرفی

Acraea pseudegina پروانه‌ای از خانواده فرچه‌پایان است که بومی مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری آفریقا محسوب می‌شود.

ویژگی‌های ظاهری

در متن مرجع، مقدار دقیق گستره بال‌ها نیامده است؛ با این حال، این گونه به‌خاطر تنوع ظاهری و الگوی مشخص خال‌های بال‌ها شناخته می‌شود.

در بیشتر افراد این گونه، سطح رویی بال‌های جلویی معمولاً سیاه دودی است و چند خال سیاه روی آن دیده می‌شود. ریشک‌های لبه بال‌ها سیاه‌اند، جز در لبه‌های داخلی هر دو جفت بال که رنگی زرد‌فام دارند.

سطح رویی بال‌های عقبی رنگ قرمز آجری دارد. ردیفی نامنظم از نه خال، که از سطح زیرین به‌صورت سایه‌ای شفاف دیده می‌شود، از ناحیه دیسکی بال‌ها می‌گذرد.

سطح زیرین بال‌ها شبیه سطح بالایی است، اما در لبه بال‌های عقبی مجموعه‌ای از نشانه‌های سیاه دیده می‌شود. این گونه از نظر ظاهری شباهت بسیار زیادی به Acraea natalica دارد.

نکته شناسایی: ردیف نامنظم نه خال روی ناحیه دیسکی بال‌ها، همراه با لبه‌های داخلی زرد‌فام، از نشانه‌های مهم این پروانه است.

پراکندگی

این پروانه در سنغال، جمهوری دموکراتیک کنگو، نیجریه، غرب کنیا، جنوب اتیوپی، سومالی و آنگولا یافت می‌شود.

زیست‌شناسی

لاروهای این گونه از گونه‌های متعلق به سرده‌های Passiflora و Cephalomma تغذیه می‌کنند.

آرایه‌شناسی

Acraea pseudegina عضو گروه گونه‌ای Acraea caecilia است. برای بررسی دقیق‌تر می‌توان به Pierre و Bernaud، ۲۰۱۴ مراجعه کرد.

منابع

  • Acraea Fabricius, 1807 در Markku Savela's Lepidoptera and Some Other Life Forms
  • BioLib
  • مدخل Acraea

پیوندهای بیرونی

  • Die Gross-Schmetterlinge der Erde 13: Die afrikanischen Tagfalter، صفحه XIII، تصویر 55 f
  • تصاویری از Acraea pseudegina در BOLD
  • Acraea pseudegina
  • Acraea pseudegina
  • Papillons di Gabon

برچسب‌ها: پسودجینا؛ پروانه‌های توصیف‌شده در سال ۱۸۵۲.

جمع‌بندی

آکرایا پسودجینا نمونه‌ای از تنوع پروانه‌های آفریقایی است؛ شناخت ظاهر، پراکندگی و گیاهان میزبان لارو آن به شناسایی دقیق‌تر گونه‌های نزدیک کمک می‌کند. شباهت این پروانه به گونه‌های دیگر آکرایا نشان می‌دهد که در مشاهده میدانی باید به جزئیات رنگ و الگوی بال‌ها توجه کرد.