در نوامبر ۱۳۶۸، انتخابات کابینه سایه حزب کارگر بریتانیا (به طور رسمی، «کمیته پارلمانی») برگزار شد. در این انتخابات، تعداد کرسیهای کابینه سایه از ۱۵ به ۱۸ افزایش یافت و برای نخستین بار، نمایندگان مجلس موظف شدند حداقل به سه زن رأی دهند.
در ژوئیه ۱۳۶۸، حزب کارگر توافق کرد تا تعداد کرسیهای کابینه سایه را افزایش دهد و از تبعیض مثبت برای حضور بیشتر زنان استفاده کند. پس از بررسی گزینههای مختلف، پیشنهاد لین گلدینگ مبنی بر الزام رأیدهی حداقل به سه زن، به تصویب رسید. نتیجه این تغییرات، انتخاب چهار زن برای نخستین بار در کابینه سایه بود.
علاوه بر ۱۸ عضو منتخب، نیل کینوک (رهبر حزب)، روی هترسلی (معاون رهبر)، درک فاستر (رئیس تچری حزب در مجلس)، کلدوین هیوز (رهبر حزب در مجلس اعیان)، تاماس پونسونبی (رئیس تچری حزب در مجلس اعیان)، جو دین (نماینده کابینه سایه در مجلس اعیان) و استن اورم (رئیس حزب کارگر در پارلمان) به صورت خودکار عضو کابینه سایه بودند.