عبارت مورد نظر خود را بنویسید
منطقه حفاظتشده طبیعی کوپرایدر-کنت بوگ در کنت، اوهایو واقع شده و یکی از بقایای یخبندان ویسکانسین است. این باتلاق اسیدی با شرایط محیطی منحصر به فرد، میزبان بزرگترین مجموعه درختان تاماراک در اوهایو است. این منطقه در سال ۱۹۸۷ به نام دکتر تام اس. کوپرایدر، گیاهشناس و استاد دانشگاه کنت، نامگذاری شد.
گایلوساکیا فروندوسا، معروف به زغالاخته آویزان یا زغالاخته آبی، گیاهی بومی شرق آمریکاست. این درختچه تا ۲ متر قد میکشد و میوههای آبی شیرین و آبدار تولید میکند که غذای بسیاری از حیوانات است. این گیاه در خاکهای اسیدی و فقیر رشد میکند و با گیاهان مرتبط دیگری مانند انواع زغالاختههای بلند و کوتوله همزیستی دارد.
استایلوسانتس فروتیکوزا، معروف به علف آفریقایی، یونجه وحشی یا گلمدادی درختچهای، گیاهی از خانواده باقلاییان است. این گونه بومی آفریقا، شبهجزیره عربستان، هند و میانمار بوده و به هاوایی نیز معرفی شده است. این گیاه مقاوم در برابر سایه، خاکهای اسیدی و سرمای خفیف، مورد علاقه دامهاست.
۴-نیتروبنزالدهید، ترکیبی آلی و آروماتیک، دارای گروه نیترو در موقعیت پارا نسبت به گروه آلدهید است. این ماده از واکنش ۴-نیتروتولوئن با اکسید کروم (VI) و سپس هیدرولیز اسیدی به دست میآید و در صنایع مختلف کاربرد دارد.
کلادونیا آلبونیگرا یک گلسنگ شاخهای از خانواده کلادونیاسه است که از کانادا و ایالات متحده تا دایره قطبی شمال پراکندگی دارد و در خاکهای اسیدی و روی درختان تویا دیده میشود.
اسیدپلاسما سردهای کوچک از باستانجانداران اسیددوست است که در شاخهٔ یوریآرکائوتا جای میگیرد. این سرده دو گونه شناختهشده دارد و نامش به توانایی زندگی در محیطهای اسیدی اشاره میکند.
لیستریا گراندنیس (Listeria grandensis) گونهای باکتری گرممثبت، بیهوازی اختیاری و غیرمتحرک است که در شهرستان گراند، کلرادو کشف شد. این باکتری غیربیمارزا و فاقد خاصیت همولیتیک است و شباهتهای فنوتیپی با لیستریا کورنلنسیس دارد، اما با اسیدیسازی دما-وابسته رامنوز متمایز میشود.
پماد ویتفیلد، نامگذاری شده به افتخار آرتور ویتفیلد، یک داروی اسیدی برای درمان قارچهای پوستی مانند پای ورزشکار است. این پماد حاوی اسید سالیسیلیک و اسید بنزوئیک است و ممکن است در ابتدا سوزش خفیفی ایجاد کند. با وجود استفاده گسترده، مطالعات کافی برای اثبات قطعی اثربخشی آن وجود ندارد.
محیط کشت MMN یا محیط کشت اصلاحشده ملین-نورکرنس، یک نوع محیط آگار است که برای کشت قارچهای میکوریزال مانند بولتوس ادولیس و تریچولوما ماتسوتاکه استفاده میشود. این محیط توسط دی.اچ. مارکس در سال ۱۹۶۹ معرفی شد و pH اسیدی آن (۵.۶) رشد باکتریها را مهار میکند.
رانونکولوس لاپاسیوس، معروف به پیازچه معمولی یا پیازچه استرالیایی، گیاهی پایا با گلهای زرد زیبا است که در بهار و تابستان در شرق استرالیا میروید. این گیاه که برای اولین بار در ۱۸۱۵ توصیف شد، در خاکهای مرطوب و اسیدی رشد میکند و به راحتی قابل کشت است.
گونیوستوموم سمن گونهای از جلبکهای آب شیرین است که در سراسر جهان پراکنده است. این میکروجلبکها در دریاچههای اسیدی شکوفایی آلاینده ایجاد کرده و باعث تحریک پوستی در شناگران میشوند. گسترش اخیر آنها در دریاچههای شمال اروپا به تغییرات اکولوژیکی مرتبط است.
تَک (TACK) گروهی از آرکئا است که شامل نیتروسوسفروئوتا (قبلاً تائومآرکئوتا)، آیگآرکئوتا، ترموپروتئوتا (قبلاً کرنآرکئوتا) و کورآرکئوتا میشود. این گروهها در محیطهای متنوعی از جمله چشمههای آبگرم اسیدی تا محیطهای با دمای متوسط و پایین یافت میشوند. تَک به عنوان خواهر شاخه آسگارد شناخته میشود که منشأ یوکاریوتها است.
متیلوفرولا استلاتا باکتری گرممنفی و غیرمتحرکی است که از خاک تورب اسیدی در آرخانگلسک روسیه جدا شده است. برخلاف بیشتر متانخوارها، این باکتری هوازی و اسیددوست است و شباهتهایی به گونههای متیلوسلا دارد، اما قادر به رشد روی سوبستراهای چندکربنی نیست. ژنوم آن در سال ۲۰۱۵ توالییابی شد.
آکروپورا میلپورا گونهای مرجان شاخهای است که در آبهای کمعمق منطقه هندو-پاسفیک زندگی میکند. این مرجان با شاخههای استوانهای و رنگهای متنوع، از سواحل آفریقا تا استرالیا پراکنده است. با وجود فراوانی نسبی، این گونه به دلیل تخریب صخرههای مرجانی، سفیدشدگی و اسیدی شدن اقیانوسها در معرض تهدید قرار دارد.
هِلن اَپسایمون، دانشمند انگلیسی آلودگی هوا، استاد دانشگاه امپریال کالج لندن است. تحقیقات او بر تأثیر باران اسیدی، سوانح هستهای و ذرات معلق بر سلامت انسان و اکوسیستمها متمرکز است. او بهعنوان عضو بنیانگذار انجمن اروپایی علوم آلودگی هوا، نقش کلیدی در مطالعه فاجعه چرنوبیل و مدلسازی پراکندگی آلودگی هستهای ایفا کرده است.
2,3-دیکلرو-5,6-دیسیانو-1,4-بنزوکینون (DDQ) یک عامل اکسیدکننده مهم در شیمی آلی است. این ماده در واکنشهای دهیدروژناسیون الکلها، فنلها و کتونهای استروئیدی کاربرد دارد. DDQ در آب تجزیه میشود، اما در محیطهای اسیدی پایدار است. سنتز آن از طریق سیاناسیون کلرانیل انجام میشود و اولین بار در سال ۱۹۰۶ گزارش شد.
