عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کهکشان عدسیشکل NGC 7074، واقع در صورت فلکی اسب بزرگ، با فاصله تقریبی ۱۴۰ میلیون سال نوری از زمین، در ۱۶ اکتبر ۱۸۶۳ توسط آلبرت مارث کشف شد. این کهکشان به صورت لبهای دیده میشود.
کهکشان NGC 278 یک کهکشان مارپیچی منزوی در صورت فلکی ذاتالکرسی است که با وجود ابعاد کوچک، به دلیل ساختار فشرده، بازوهای پرزدار و فعالیتهای شدید ستارهزایی در مرکز خود شناخته میشود.
NGC 5615 یک کهکشان نامنظم در صورت فلکی بوئوتس است و عضوی از سهگانه Arp 178 با NGC 5614 و NGC 5613 محسوب میشود. این جرم به صورت گرهای روی حلقه بیرونی NGC 5614 ظاهر میشود و از گره، دم باریکی به سمت خارج امتداد مییابد.
سحابی مروپ (NGC 1435)، که به سحابی تمپل نیز شناخته میشود، یک سحابی نشری پراکنده در خوشه پروین است که ستاره مروپ را احاطه کرده است. این سحابی که در سال ۱۸۵۹ کشف شد، توسط ستاره مروپ نورانی شده و به دلیل وجود غبار کربن، به رنگ آبی در عکسها دیده میشود.
NGC 7319 کهکشانی مارپیچی و میلهای در پنجتایی استفان است؛ برهمکنشهای گرانشی بازوها، گاز و غبار آن را دگرگون کرده و زایش ستاره و پدیدههای فعال هستهای را برجسته کردهاند.
کهکشان NGC 2859 یک کهکشان لنزیکال میلهای در فاصله ۸۳ میلیون سال نوری صورت فلکی شیر کوچک است. این کهکشان ساختاری بدون بازوی مارپیچی، میلههای متقاطع و حلقههای داخلی و خارجی منحصربهفرد دارد.
انجیسی ۴۳۹۳ یک کهکشان مارپیچی است که در فاصلهی حدود ۴۶ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی گیسو برنیکه قرار دارد. این کهکشان توسط ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۵ کشف شد و عضو گروه انجیسی ۴۲۷۴ است. ویژگیهای بارز آن شامل بازوهای مارپیچی نامتقارن و منطقهی اچآیآی به نام آیسی ۳۳۲۹ است.
انجیسی ۵۹۲۹ یک کهکشان سیفرت در صورت فلکی گاوران است که در حال تعامل با کهکشان همسایهاش، انجیسی ۵۹۳۰، قرار دارد. این جفت کهکشان در حال تأثیرگذاری بر ساختار و تکامل یکدیگر هستند.
انجیسی ۵۶۱۹، همچنین شناختهشده به نام انجیسی ۵۶۱۹A، یک کهکشان مارپیچی میانی در صورت فلکی دوشیزه است. این کهکشان در ۱۰ آوریل ۱۸۲۸ توسط ستارهشناس بریتانیایی جان هرشل کشف شد و در فاصلهای حدود ۳۹۰ میلیون سال نوری از خورشید قرار دارد.
انجیسی ۱۵۷۹، معروف به سحابی سهشاخه شمالی، یک سحابی گسسته در صورت فلکی پرسئوس است. این سحابی به دلیل شباهت ظاهری به سحابی سهشاخه جنوبی، نام خود را گرفته است. این منطقه از نوع H II بوده و محل شکلگیری ستارگان جدید است.
انجیسی ۳۸۵۷ یک کهکشان عدسیشکل است که در فاصلهی حدود ۲۹۵ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی شیر قرار دارد. این کهکشان توسط ستارهشناس فرانسوی ادوار استفان در ۲۳ مارس ۱۸۸۴ کشف شد و عضوی از خوشهی کهکشانی شیر است.
انجیسی ۲۳۵۵ یک خوشه ستارهای باز کهنسال در صورت فلکی جوزا است. این خوشه حدود یک میلیارد سال سن دارد و در فاصلهای حدود ۵۴۰۰ سال نوری از منظومه شمسی و ۱۱۰۰ سال نوری بالاتر از صفحه کهکشان راه شیری قرار گرفته است.
انجیسی ۶۶۷۰ زوجی از کهکشانهای در حال تعامل در صورت فلکی اژدها است که حدود ۴۰۱ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارند. این کهکشانها که به شکل دلفینی جهنده دیده میشوند، توسط لوئیس ای. سوئیفت در سال ۱۸۸۶ کشف شدند. انجیسی ۶۶۷۰ از دو کهکشان دیسکشکل در حال برخورد تشکیل شده که به نامهای انجیسی ۶۶۷۰ای و انجیسی ۶۶۷۰بی شناخته میشوند. این کهکشانها پیش از این یک بار با هم برخورد کردهاند و اکنون در آستانه برخورد دوم هستند.
انجیسی ۷۳۲۰سی یکی از کهکشانهای مجموعه استفان است که در صورت فلکی اسب بالدار (پگاسوس) قرار دارد. این کهکشان به دلیل موقعیتش در این مجموعه مشهور، توجه منجمان را به خود جلب کرده است.
انجیسی ۲۶۶۳، یک کهکشان بیضوی در صورت فلکی قطبنما، در فاصله ۹۳ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این کهکشان دارای یک دیسک گازی و منبع رادیویی مرکزی فشرده است. در سال ۲۰۲۲، دانشمندان جتی عظیم با سرعتی نزدیک به نور را از سیاهچاله مرکزی آن کشف کردند که طول آن بیش از یک میلیون سال نوری تخمین زده میشود.
انجیسی ۴۵۶۱ یک کهکشان مارپیچی میلهای در صورت فلکی گیسو برنیکه است که توسط ویلیام هرشل در ۱۳ آوریل ۱۷۸۴ کشف شد. این کهکشان با ساختار مارپیچی و میله مرکزی خود، یکی از نمونههای جالب توجه در جهان هستی به شمار میرود.
