عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مناخم گفن (۱۹۳۰-۲۰۱۶) نقاش و کاریکاتوریست اسرائیلی بود که در شهر حیفا متولد شد. او پس از خدمت در سازمان پالماخ و تحصیل در مدرسه هنری بزالل و مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس، به خلق آثار بزرگ با تکنیک روغن روی بوم پرداخت. گفن با سبک اکسپرسیونیسم فیگوراتیو شناخته میشود و آثارش در حراجیهای بینالمللی و موزههای معتبر حضور دارند.
مقالهی ۵۰ هزار کلمهای «پرورش کین» نوشتهی پائولین کِیل، منتقد سینمایی آمریکایی، در سال ۱۹۷۱ جنجال قدیمی بر سر نویسندگی فیلمنامهی «شهروند کین» را دوباره زنده کرد. کِیل با ستایش هرمن جی. منکِویچ، نویسندهی اصلی فیلمنامه، سهم اورسن ولز را در نویسندگی زیر سؤال برد. این مقاله ابتدا در دو شماره پیاپی مجلهی نیویورکر منتشر شد و سپس بهعنوان مقدمهای مفصل بر فیلمنامهی فیلم در کتاب «شهروند کین» چاپ شد.
السا والش، روزنامهنگار و نویسنده آمریکایی، با سابقه درخشان در روزنامههای معتبر واشنگتن پست و نیویورکر، نامزد جایزه پولیتزر و نویسنده کتاب "زندگیهای دوگانه" است. او در زمینه مسائل اجتماعی و سیاسی قلم زده است.
سول اشتاینبرگ (۱۹۱۴-۱۹۹۹)، هنرمند آمریکایی با ریشههای رومانیایی-یهودی، بیشتر بهخاطر آثارش برای مجله نیویورکر شناخته میشود. او با ترکیب هنر، کارتون و معماری، سبکی منحصربهفرد خلق کرد. از مشهورترین آثارش «دیدگاه جهان از خیابان نهم» است. اشتاینبرگ خود را «نویسندهای که نقاشی میکند» میدانست.
یرژی شواتسر، معروف به جوتیس، هنرمند لهستانی متولد ورشو بود که در بروکسل تحصیل کرد و به عنوان یکی از مشهورترین کاریکاتوریستهای پرتره در لهستان شناخته میشود. آثار او در مجلات داخلی و خارجی منتشر شده و دو کتاب با عناوین «خاطرات یک کاریکاتوریست» و «چشم کاریکاتوریست» از او به چاپ رسیده است.
سال ۱۹۲۵ در عرصه شعر شاهد رویدادهای مهمی بود، از جمله بازگشت عزرا پاوند به ایتالیا، انتشار نخستین شماره مجله نیویورکر، و خودکشی شاعر روس سرگئی یسنین. این سال همچنین شاهد انتشار آثار شاعرانی مانند تی.اس. الیوت، رابرت گریوز و آنا آخماتووا بود.
