عبارت مورد نظر خود را بنویسید
نیکولا پرهنو دو گرانول (۱۴۸۶–۱۵۵۰) یک سیاستمدار بورگوندی بود که بهعنوان مشاور مورد اعتماد امپراطور شارل پنجم خدمت کرد. او حاکم شهر امپراطوری بزانسون شد و در هلند نیز مقام تأثیرگذاری داشت. از سال ۱۵۳۰ تا زمان مرگش، یکی از معتمدترین مشاوران امپراطور در آلمان بود. او پدر آنتوان پرهنو دو گرانول، کاردینال و سیاستمدار برجسته، بود و کاخ گرانول در بزانسون را ساخت.
تندیس نیمتنه کاردینال مائوریتزیو ساووی، اثر فرانسوآ دوکوئنوآ، مجسمهساز فلاندری، در سال ۱۶۳۵ میلادی خلق شده است. این اثر، آخرین پرترهی مستند از این هنرمند است و هماکنون در گالری سابائودا در تورین نگهداری میشود. این تندیس، نمادی از همکاری نزدیک بین هنرمند و سفارشدهنده است و نشاندهندهی جایگاه ویژهی دوکوئنوآ نزد کاردینال مائوریتزیو است.
فرانچسکو پرتی دی مونتالتو، کاردینال ایتالیایی قرن هفدهم، وارث یک خانواده اشرافی بود که به دلیل مخالفت پدرش با ازدواجش، خانه را ترک کرد و به رم رفت تا کشیش شود. او در سال ۱۶۴۱ به مقام کاردینالی رسید و در کنکلاوهای انتخاب پاپ شرکت کرد.
گیلوم ماری ژوزف لابوره (۱۸۴۱–۱۹۰۶) اسقف و کاردینال فرانسوی بود که در روستای آشی-لو-پتی متولد شد. او پس از تحصیل در مدرسه الهیات سن-سولپیس پاریس، به مقام کشیشی رسید و سپس به عنوان استاد و مدیر مدرسه الهیات کوچک در اسقفنشین آراس خدمت کرد. او به عنوان اسقف لو مان و سپس اسقف اعظم رن منصوب شد و در سال ۱۸۹۷ به مقام کاردینالی رسید.
امانوئل-تئودوز دو لا تور دوورنی، معروف به کاردینال دو بویون، یک روحانی و دیپلمات فرانسوی بود که در دربار لوئی چهاردهم نقش مهمی ایفا کرد. او بهعنوان اسقف اعظم و سفیر فرانسه در رم فعالیت داشت و در درگیریهای سیاسی و مذهبی دوران خود نقش پررنگی داشت.
عنوان «کاردینال ونیز» به چند شخصیت کلیدی در تاریخ کلیسای کاتولیک اشاره دارد. از جمله این افراد میتوان به فرانچسکو کوندولمر، پیترو فوسکاری و مافئو گرادری اشاره کرد که هر کدام نقشهای مهمی در کلیسای ونیز و واتیکان ایفا کردهاند.
بیمارستان کاردینال سالازار، که در اصل به نام بیمارستان عمومی کاردینال شناخته میشد، در سال ۱۷۰۳ میلادی در مرکز تاریخی شهر کوردوبا، اسپانیا، تأسیس شد. این بنا توسط کاردینال پدرو د سالازار گوتییرز د تولدو، اسقف کوردوبا، بنیان نهاده شد و امروزه به عنوان دانشکده فلسفه و ادبیات دانشگاه کوردوبا مورد استفاده قرار میگیرد.
آلبوم «جستجوی آتش: فایراستارتر، جلد ۱» دومین آلبوم استودیویی کاردینال آفیشال، رپر کانادایی، است که توسط مکسیای رکوردز منتشر شد. این آلبوم شامل ترانههای قدیمی و دموهایی است که او با آنها قرارداد بست. تکآهنگ اصلی، «باکاردی اسلنگ»، اولین ترانهای بود که در جدول بیلبورد قرار گرفت.
کاردینالهای ژزوئیت، با وجود سوگندنامهای که در آن قول میدهند از جایگاههای عالی کلیسایی دوری کنند، در برخی شرایط به دلیل نیازهای خاص کلیسای کاتولیک به این مقامها رسیدهاند. این افراد، اگرچه به طور اسمی عضو انجمن عیسی باقی میمانند، اما از نظر ساختاری و اطاعت از رئیس کل انجمن، مستقل میشوند.
کاردینال کرینگساک کوویتوانیت، زاده ۲۷ مه ۱۹۴۹، یک پیشوای کاتولیک تایلندی و کاردینال است که از سال ۲۰۰۹ به عنوان اسقف اعظم بانکوک خدمت میکند. او در خانوادهای چینیتبار در بانکوک متولد شد و تحصیلات خود را در حوزههای علمیه کاتولیک در تایلند و رم گذراند. کوویتوانیت در سال ۱۹۷۶ به کشیشی منصوب شد و مناصب مختلفی را در کلیسای کاتولیک تایلند بر عهده داشت.
تیم بسکتبال مردان استنفورد کاردینال در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳، تحت هدایت جانی داکینز، در رقابتهای NCAA دیویژن I شرکت کرد. آنها در لیگ Pac-12 بازی کردند و با رکورد ۱۹ برد و ۱۵ باخت در جایگاه ششم قرار گرفتند. در تورنمنت Pac-12 در دور اول حذف شدند، اما در تورنمنت NIT ۲۰۱۳ تا دور دوم پیش رفتند.
جیاچینتو بلینی، نقاش ایتالیایی قرن هفدهم، شاگرد فرانچسکو آلبانی بود. تحت حمایت کنت ادواردو پپولی به رم رفت و با حمایت کاردینال تونتى به نشان شوالیهگری لورتو رسید. آثار او متأثر از سبک آلبانی است.
آلیس کوچک، نمایشنامهای سهپردهای از ادوارد آلبی، در سال ۱۹۶۴ در تئاتر بیلی رز برودوی به روی صحنه رفت. این اثر، نگاهی انتقادی به فساد ناشی از آمیزش دین و ثروت دارد. داستان حول محور بیوه قدرتمندی به نام خانم آلیس میچرخد که با پیشنهاد کمک مالی به کلیسا، دبیر سادهلوح کاردینال را به عنوان واسطه انتخاب میکند.
کاتولیکها بزرگترین گروه مذهبی فیلیپین را تشکیل میدهند. از زمان ورود کاتولیسیسم به این کشور در قرن شانزدهم تاکنون، نه نفر از اهالی فیلیپین به مقام کاردینال دست یافتهاند. در حال حاضر دو کاردینال فعال در این کشور فعالیت میکنند.
جیرولامو ماتئی (۱۵۴۷-۱۶۰۳)، یکی از اعضای برجسته خاندان ماتئی، در دوران پرتلاطم قرن شانزدهم به مقام کاردینالی رسید. او در چندین دوره مهم انتخاب پاپ نقش داشت و از مناصب مهمی در کلیسا برخوردار بود. زندگی او بازتابی از قدرت و نفوذ خاندانهای اشرافی در ایتالیای آن دوران است.
کورادو بافیله، کاردینال ایتالیایی کلیسای کاتولیک، در ۴ ژوئیه ۱۹۰۳ در لاکویلا متولد شد. او پس از تحصیل در رشتههای شیمی، حقوق و الهیات، به عنوان کشیش منصوب شد. بافیله به عنوان نماینده پاپ در آلمان و سپس به عنوان رئیس مجمع علل القدیسین خدمت کرد. او در ۳ فوریه ۲۰۰۵ در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت و در زمان مرگ، مسنترین عضو کالج کاردینالها بود.
فرانسیسکو گالسرن دِ لوریس ای دِ بورخا، کاردینالِ کلیسای کاتولیک و عضوی از خاندان بورجیا، در سال ۱۴۷۰ در والنسیا متولد شد. او با وجود مناصب کلیسایی متعدد، هیچگاه به مقام کشیشی نرسید و در سال ۱۵۰۶ در رم درگذشت.
آگوستین گارسیا-گاسکو ویسنته (۱۹۳۱-۲۰۱۱) کاردینال اسپانیایی کلیسای کاتولیک بود. او از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۹ بهعنوان اسقف اعظم والنسیا خدمت کرد و در سال ۲۰۰۷ به مقام کاردینالی رسید. وی در رم درگذشت و پرتره رسمیاش در اسقفنشین والنسیا رونمایی شد.
پیترو دا پاویا، اسقف منتخب مو (۱۱۷۱-۱۱۷۵)، کشیش کاردینال سن کریسوگنو (۱۱۷۳-۱۱۷۹) و در نهایت اسقف کاردینال توسکولوم (۱۱۷۹) بود. او به عنوان نماینده پاپ در جنوب فرانسه علیه کاتارها و والدانسها فعالیت کرد و در شورای لاتران سوم شرکت داشت. پیترو همچنین به عنوان نماینده پاپ به آلمان فرستاده شد و در صدور فرامین پاپی نقش داشت.
یوزف فرانتس آوِرسپِرگ (۱۷۳۴-۱۷۹۵) اسقف و کاردینال اتریشی بود که بهعنوان اسقف اعظم پاساو و گورک خدمت کرد. او با الهام از روشنگری، اصلاحات مذهبی و اجتماعی گستردهای انجام داد و بهعنوان حامی هنر و معماری شناخته میشود.
