عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کراتِرِینا پاسیفیکا، گونهای مگس گزنده از خانواده مگسهای شپشی (Hippoboscidae)، در لانههای پرستوی اقیانوسی (Apus pacificus) یافت شده است. این حشره با تغذیه از خون پرندگان، بخشی از چرخه زندگی خود را در زیستگاه این گونه پرنده سپری میکند.
دریاچه آکگول، یک دریاچه تکتونیکی بسته در شهرستان اوزالپ استان وان ترکیه است. این دریاچه با آبهای ناشی از ذوب برفها تغذیه میشود و در مسیر مهاجرت پرندگان قرار دارد.
وزغ باریکشاخ کوهی، گونهای کمیاب از خانواده وزغها، بومی کوه مولوی در بورنئو است. این وزغ که به خاطر زیستگاه خاصش در نزدیکی جریانهای کوهستانی تند شناخته میشود، ظاهری لاغر و رنگی تیره دارد.
منطقه مهم پرندگان کواهی ولی و شیرواتر استریم در رشتهکوه سیوارد کایکورا در جزیره جنوبی نیوزیلند قرار دارد. این منطقه به دلیل میزبانی کل جمعیت زادآوری مرغ دریایی هاتون، با حدود ۱۰۰ هزار جفت در دو کلونی، به عنوان منطقه مهم پرندگان شناخته شده است.
منطقه استپ و نیمهبیابان آلتای، با شناسه WWF PA0802، در گذرگاه بین استپ و نیمهبیابان قرار دارد. این منطقه با پوشش گیاهی پراکنده و مراتع، نسبتاً دستنخورده باقی مانده و بیشتر به چراگاه دامها اختصاص دارد. دریاچههای کمعمق آن پناهگاه پرندگان مهاجر است.
دره وایمانو، واقع در شمال شرقی جزیره هاوایی، منطقهای دورافتاده و بکر است که با جاذبههای طبیعی مانند آبشار وایهیلائو و رودخانه وایمانو شناخته میشود. این دره که در زبان هاوایی به معنای «رودخانه پرندگان» است، سابقاً یک تقسیمبندی ارضی باستانی با روستایی کوچک بوده و امروزه بیشتر آن به عنوان جنگل ایالتی محافظت میشود.
مرغ سرخرخ لیوسیخلا (Liocichla ripponi) گونهای از پرندگان خانواده Leiothrichidae است که در کشورهای میانمار، تایلند، ویتنام و جنوب چین زندگی میکند. این گونه به تازگی به عنوان گونهای جدا از مرغ سرخرخ طبقهبندی شده، هرچند برخی طبقهبندان آن را همگونه میدانند.
آنجلو ماریا کولومبونی، راهب و ریاضیدان ایتالیایی قرن هفدهم، بیشتر برای طرحهای دقیقش از گلها و پرندگان شناخته میشود. او در گوبیو زاده شد، در بولونیا به ریاست صومعه رسید و اثر ریاضی «پراکتیکا گنومونیکا» را منتشر کرد.
جاکانا نامی است که به خانوادهای از پرندگان گرمسیری، گیاهی بومی آمریکا، و چندین مکان جغرافیایی در استرالیا، برزیل و پورتوریکو اشاره دارد. همچنین نام یک کشتی جنگی آمریکایی نیز بوده است.
پارک ملی پاپیکوندا در اندhra پرادش هند، در دامنههای غربی گاتهای شرقی قرار دارد. این پارک به عنوان یک منطقه مهم پرندگان و تنوع زیستی شناخته میشود و گونههای در معرض خطر بسیاری از گیاهان و جانوران را پناه میدهد. ساخت سد پولاوارام بخشهایی از این پارک را در معرض خطر غرق شدن قرار داده است.
گراناتلوس جنسی از پرندگان است که پیشتر در خانواده پارولیده قرار داشت، اما شواهد زیستشیمیایی نشان میدهد این گونه به خانواده کاردینالیده تعلق دارد. اتحادیه پرندهشناسان آمریکا در سال ۲۰۰۹ این تغییر را تأیید کرد.
اندرو لیت آدامز (۱۸۲۷-۱۸۸۲) پزشک ارتش، طبیعتشناس و زمینشناس اسکاتلندی بود که در حین خدمت در آسیا و خاورمیانه، نمونههای جانوری و پرندگان را جمعآوری و توصیف کرد. او همسر برتا جین گراندی، رماننویس مشهور، و پدر فرانسیس آدامز، نویسنده، بود. آدامز در کشورهای مختلف از جمله هند، مصر و مالت به مطالعه تاریخ طبیعی پرداخت و آثار ارزشمندی از جمله «پرندههای کشمیر و لداخ» را تألیف کرد.
ویلیام هاوارد کمپبل (۱۸۵۹-۱۹۱۰) مبلغ مسیحی ایرلندی و عضو انجمن مبلغان لندن بود که در جنوب هند فعالیت میکرد. او همچنین طبیعتشناسی علاقهمند به پرندگان و پروانهها بود و آثار ادبی و علمی ارزشمندی از خود به جای گذاشت. کمپبل به زبان تلگو تسلط داشت و کتابهای مذهبی و مقالاتی در نقد استعمار نوشت.
ذخیرهگاه طبیعی بلک ماس کاورت، پناهگاهی آرام و زیبا با وسعت ۲.۱ هکتار در انگلستان است که زیر نظر سازمان حیات وحش چشر مدیریت میشود. این منطقه با جنگلهای غالب توس، گونههای متنوع قارچ و پرندگان جذاب، مقصدی عالی برای طبیعتگردی به شمار میرود.
جاکوبینها دو گونه از پرندگان مگسخوار هستند که در سرده فلوریسوگا طبقهبندی میشوند. این سرده در سال ۱۸۵۰ توسط طبیعتشناس فرانسوی شارل لوسین بناپارت معرفی شد. نام این سرده ترکیبی از کلمات لاتین «فلوس» به معنای گل و «سوژر» به معنای مکیدن است.
کیونانتوس پلوریفلوروس درختی بومی جزیره بورنئو است که بهخاطر گلهای زرد یا زردسبزش شناخته میشود. این درخت در جنگلهای دیپتروکارپ و مناطق باتلاقی تا ارتفاع ۳۰۰ متری رشد میکند و میوههای بیضوی سبزرنگ تولید میکند.
چا کریک، یکی از شاخههای رودخانه ماکال در منطقه کایو بلیز، نه تنها از نظر جغرافیایی مهم است، بلکه محل کشف بقایای باستانی مایا و منطقهای ایدهآل برای تماشای پرندگان است. این منطقه با بیش از ۳۰۰ گونه پرنده و بقایای باستانی کشفنشده، ترکیبی از طبیعت و تاریخ را به نمایش میگذارد.
پروانه شبتاب پاگناستچری (Nyctemera pagenstecheri) گونهای از پروانههای خانواده Erebidae است که نخستین بار در سال ۱۸۹۸ توسط آرنولد پاگناستچر توصیف شد. این پروانه در جزایر لومبوک، سومباوا، فلورس و قسمتی از بورنئو (پولولائوت) یافت میشود.
سوریلیها گروهی از میمونهای جهان قدیم هستند که در شبهجزیره تایلند-مالزی، سوماترا، بورنئو، جاوا و جزایر کوچک اطراف زندگی میکنند. این میمونهای کوچک و باریکاندام با خز دو رنگ و کلاهک موی سرشان شناخته میشوند. آنها عمدتاً از برگ، میوه و دانه تغذیه کرده و در گروههای کوچک زندگی میکنند. متأسفانه بسیاری از گونههای سوریلی به دلیل تخریب زیستگاه و شکار در معرض خطر انقراض قرار دارند.
بلوط گاهارو (Quercus gaharuensis) گونهای از بلوط بومی جزایر بورنئو، سوماترا و شبهجزیره مالزی است. این گیاه در جنگلهای بارانی ارتفاعات پایین و میانی تا ارتفاع ۱۴۰۰ متری رشد میکند. با وجود اینکه ۲۵٪ از زیستگاههای شناختهشده آن در مناطق حفاظتشده قرار دارند، تخریب جنگلها و تبدیل اراضی به کشاورزی، بقای این گونه را به خطر انداخته است.
