عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پاندولفو سوم مالاتستا، سردار نامدار ایتالیایی و فرمانروای فانو بود. او زندگی پرفراز و نشیبی را با جنگاوری آغاز کرد، در جنگهای صلیبی شرکت نمود و با نبوغ نظامیاش به فرماندهی کل ارتش ونیز رسید، اما در نهایت شکستهایی چون زاگونارا، او را به گوشهنشینی و حمایت از هنر واداشت.
سهلتیه مولد، اثری از جووانی بلینی و همکارانش (۱۴۶۴-۱۴۷۰) است که هماکنون در گالری آکادمی ونیز نگهداری میشود. این تابلوی محراب، بخشهای مرکزی، جانبی و طاقنمای متمایزی دارد و اخیراً مرمت شده است.
ریزش پیشرونده فرایندی است که با خرابی یک عنصر سازهای اصلی آغاز شده و بهتدریج به سایر اجزاء سازهای مجاور سرایت میکند. این پدیده میتواند ناشی از نقص طراحی، آتشسوزی، بارگذاری بیش از حد، فرسودگی مصالح یا حوادث طبیعی باشد. نمونههای تاریخی مانند فرو ریختن برج زنگ سانتا ماریا در ونیز (۱۹۰۲) و فاجعه ساختمان رانا پلازا در بنگلادش (۲۰۱۳) نشاندهنده عواقب مرگبار این پدیده هستند.
والنتین لِفِبْر (۱۶۳۷/۱۶۴۲–۱۶۷۷/۱۶۸۲) نقاش، طراح و گراورساز فلاندری بود. او مجموعهای از گراورهای مشهور بر اساس آثار تیتیان، پائولو ورونزه و تینتورتو خلق کرد که برای نخستین بار در ۱۶۸۲ در ونیز منتشر شد. از آثار مهم او میتوان به نقاشی «قدیس مائوروس با فرشتگان» در کلیسای سانتا جوستینا در پادوآ اشاره کرد.
عنوان «کاردینال ونیز» به چند شخصیت کلیدی در تاریخ کلیسای کاتولیک اشاره دارد. از جمله این افراد میتوان به فرانچسکو کوندولمر، پیترو فوسکاری و مافئو گرادری اشاره کرد که هر کدام نقشهای مهمی در کلیسای ونیز و واتیکان ایفا کردهاند.
کامپولونگو ماژوره شهری در استان ونیز، منطقه ونتو ایتالیا است که در شمال شرقی جاده SS516 قرار دارد. این شهر با رودخانه کونتا برنتا از روستای بوژون جدا میشود و تحت حکومت یک حزب سیاسی میانهرو اداره میگردد.
لئوپولدینا زانتتی بورزینو (۱۸۲۶-۱۹۰۲) نقاش و گراورساز ایتالیایی بود که در ونیز زاده شد. او خواهرزاده دانیله مانین بود و پس از مهاجرت به جنوا، با نقاش اولیس بورزینو ازدواج کرد. زانتتی بورزینو در میلان تحصیل کرد و در نمایشگاههای متعددی در میلان و جنوا شرکت جست. آثار او در گالری ملی هنر و گالری هنر مدرن جنوا نگهداری میشود.
آدیتیا موداک، هنرمند موسیقی کلاسیک هندوستانی و بازیگر اصلی فیلم «مریدی» ساخته چایتانیا تامهان است. این فیلم در جشنواره بینالمللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و بعدها توسط نتفلیکس خریداری شد. موداک به دلیل تجربه موسیقاییاش برای نقش اصلی انتخاب شد و نقدهای مثبتی از سوی نشریاتی مانند نیویورک تایمز و کریستین ساینس مانیتور دریافت کرد.
سلنه کاراماتزا، بازیگر ایتالیایی است که با ایفای نقش در سریال «آقای بد» متعلق به آمازون پرایم ویدیو به شهرت رسید. او که اصالتاً اهل سیسیل است، مسیر تحصیل در رشته حقوق را رها کرد تا رویای بازیگری را در رم دنبال کند و در جشنواره ونیز به عنوان آینده سینمای ایتالیا شناخته شد.
ویگو دی کادور، یک شهرداری در استان بلونو در منطقه ونتو ایتالیا است که در شمال ونیز و شمال شرقی بلونو قرار دارد. جاذبه اصلی این شهر کلیسای سنت اورسولا است که در قرن ۱۴ میلادی ساخته شده است. همچنین کلیسای سانتا مارگاریتا در محله لاژیو با نقاشیهای دیواری سبک بیزانسی، از دیگر دیدنیهای این منطقه است.
سیلوروی سن بارتولومئو، تورپدوی انسانی ایتالیایی در جنگ جهانی دوم، توسط دسیما فلوتیگلیا ماس برای عملیات کماندویی طراحی شد. این سلاح به عنوان نسخهای پیشرفتهتر از سیلوروی لنتا کورسا (مایاله) توسعه یافت و با مدیریت مهندس ماریو ماسچولی و استفاده از فناوریهای نوین ساخته شد. تنها سه عدد از این تورپدوها پیش از آتشبس ایتالیا تولید شدند که دو عدد در لا اسپتزیا و یک عدد در ونیز باقی ماند.
نیکانور رهبر و پاتریارک یونانی کلیسای اسکندریه بود که در فاصله سالهای ۱۸۶۶ تا ۱۸۶۹ میلادی، این سمت را بر عهده داشت. او یکی از چهرههای برجسته مذهبی قرن نوزدهم به شمار میرود.
سال ۱۹۷۲ در ایتالیا با رویدادهای سیاسی، فرهنگی و ورزشی مهمی همراه بود. از جمله این رویدادها میتوان به انتخابات عمومی، جشنواره فیلم ونیز و مسابقات ورزشی اشاره کرد. همچنین این سال شاهد تولد چهرههای سرشناسی در عرصه هنر و ورزش بود.
پייטرو کورر (۱۷۰۷-۱۷۶۸) سیاستمدار و دیپلمات برجسته اهل ونیز بود. او از خاندان اشرافی کورر، مناصب دولتی متعددی از جمله سفارت در دربار هابسبورگ و ایالات پاپی را بر عهده داشت و در قسطنطنیه نیز فعالیت کرد.
مارت آنه سارا، هنرمند و نویسنده سامِی اهل نروژ، با تمرکز بر هویت و معیشت سامِی بهویژه در ارتباط با دامداری گوزن شمالی، آثار هنری و ادبی خود را خلق میکند. او در کائوتوکینو زندگی و کار میکند و آثارش در نمایشگاههای بینالمللی از جمله دوسالانه ونیز و داکیومنتا به نمایش درآمده است.
قطار شبانه به ونیز فیلمی ترسناک و گوتیک معاصر از آلمان در سال ۱۹۹۳ است که توسط کارلو کوئینتریو کارگردانی شده است. این فیلم محصول مشترک هنرمندان بریتانیایی، ایتالیایی و آلمانی است و بازیگرانی مانند هیو گرانت، مالکوم مکداول و تانی ولچ در آن ایفای نقش کردهاند. داستان فیلم حول محور یک روزنامهنگار اسکاتلندی میچرخد که در سفری پر از رمز و راز به ونیز، با شخصیتهای مرموز و رویدادهایی فراطبیعی روبرو میشود.
نیکلاس سوم از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۸ میلادی بهعنوان پاتریارک یونانی اسکندریه خدمت کرد. او یکی از رهبران مذهبی برجسته قرن چهاردهم میلادی بود که در دورهای پرتلاطم در منطقه مدیترانه فعالیت داشت.
سمفونی شماره ۷، اثر دارיוס میلو، آهنگساز فرانسوی، در سال ۱۹۵۵ برای کنسرتی در ونیز ساخته شد. این سمفونی سه موومان دارد و حدود ۲۰ دقیقه طول میکشد. موومانها با عناوینی توصیفی نامگذاری شدهاند: انیمه، گراوه و ویف.
نیفون کافسوکالوییتس (۱۳۱۶-۱۴۱۱) قدیس و راهب ارتدوکس یونانی بود که در ۱۴ ژوئن گرامی داشته میشود. او در روستای لوکووه در منطقه هیمرا (البانی کنونی) متولد شد و از کودکی به زندگی رهبانی روی آورد. نیفون در کوه آتوس به ریاضتکشی پرداخت و به عنوان رئیس صومعهها فعالیت کرد. با وجود متهم شدن به بدعت، او با دفاع گریگوری پالاماس و پاتریارک کالیستوس، به زندگی زاهدانه خود ادامه داد.
ژان اورو د بواستای (۱۵۱۷-۱۵۷۲) اشرافزاده و دیپلمات فرانسوی بود که بهعنوان سفیر فرانسه در قسطنطنیه و ونیز خدمت کرد. او نقش کلیدی در جلب حمایت نظامی امپراتوری عثمانی در جنگهای ایتالیا داشت. بواستای کتابدوست و گردآورنده نسخههای خطی و کتابهای نادر بود که پس از مرگش، مجموعهاش به کتابخانه ملی فرانسه راه یافت.
