عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آنگوس گراهام، دوقسمونتروز هفتم (۱۹۰۷-۱۹۹۲)، یک ارستوکرات اسکاتلندی و سیاستمدار رودزیایی بود. او وزیر کشاورزی دولت ایان اسمیت و امضاکننده اعلام استقلال یکطرفه رودزیا در ۱۹۶۵ بود. او یک حامی جدی جدایی نژادی بود و پس از استقلال زیمبابوه، در ۱۹۷۹ به آفریقای جنوبی و سپس اسکاتلند مهاجرت کرد.
وزیر اعظم، یکی از مهمترین مقامات دربار سلطنتی مصر باستان در دوران پادشاهی میانه و نوین بود. این مقام مسئول اصلی تأمین غذای کاخ و اقامتگاه سلطنتی بوده و پس از وزیر و خزانهدار، از اهمیت بالایی برخوردار بود.
رنه راشو، پزشک و پژوهشگر برجسته مالاریا، نقش مهمی در هدایت انستیتوی مالاریولوژی در ریودوژانیرو و همکاری با سازمان بهداشت پانآمریکن داشت. یاد او با نامگذاری مرکز تحقیقاتی به نامش زنده مانده است.
جیانفرانکو چیاورو (1929-2000)، سیاستمدار برجسته ایتالیایی و عضو حزب لیبرال ایتالیا، سابقه درخشانی در عرصه سیاست داشت. او از سال 1999 تا 2009 شهردار ترنی بود و پیش از آن نیز در سمتهای مختلفی از جمله عضو شورای شهرداری رم و وزیر امور منطقهای خدمت کرد.
این مقاله مروری بر نظرسنجیهای افکار عمومی پیش از انتخابات فدرال کانادا در سال ۲۰۰۸ دارد؛ از ترجیح رأیدهندگان به احزاب تا ارزیابی آنها از نخستوزیر و رهبران سیاسی.
رینو کووسکوسکی (۱۹۰۷-۱۹۶۵)، حقوقدان برجسته فنلاندی، عضو حزب agrarian و دو بار مسئولیت دولتی را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۵۸ به عنوان نخستوزیر فنلاند خدمت کرد و نقش مهمی در اصلاحات قوانین شهری فنلاند ایفا نمود.
گری وایت، مهندس عمران و کارآفرین اجتماعی، یکی از بنیانگذاران Water.org است. او با تمرکز بر دسترسی جهانی به آب آشامیدنی سالم و بهداشت، نقش مهمی در حل بحران آب در کشورهای در حال توسعه ایفا کرده است. وایت جوایز متعددی دریافت کرده و کتاب «ارزش آب» را با همکاری مت دیمون منتشر کرده است.
جولیانو اوربانی، متولد ۱۹۳۷، آکادمیسین و سیاستمدار برجسته ایتالیایی است. او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ وزیر میراث فرهنگی بود و در توسعه ایدئولوژی حزب فورزا ایتالیا نقش کلیدی ایفا کرد.
منصور العیسوی، سیاستمدار مصری و وزیر کشور سابق این کشور بود. او در سال ۲۰۱۱ به این سمت منصوب شد و سابقه خدمت در مناصب مختلف پلیس و استانداری را داشت. العیسوی به تلاشهایش در مبارزه با فساد شهرت داشت.
ایشتوان آنتوش، سیاستمدار مجارستانی، از ۱۹۵۷ تا مرگش وزیر دارایی بود و در بازآرایی نظام اقتصادی مجارستان پس از جنگ نقش مهمی داشت.
مصطفی محمود العمری، سیاستمدار برجسته عراقی و اهل موصل، در سال ۱۸۹۴ متولد شد. او در سال ۱۹۵۲ برای مدت کوتاهی نخستوزیر عراق بود و پیش از آن نیز مناصب مهمی از جمله وزیر کشور و وزیر دادگستری را بر عهده داشت. وی پس از انقلاب ۱۹۵۸ از صحنه سیاسی کنارهگیری کرد و در سال ۱۹۶۲ درگذشت.
قانون اصلاح مقررات پارکها در سال ۱۹۲۶ دامنه اجرای قانون ۱۸۷۲ را محدودتر کرد، مرجع نظارتی را تغییر داد و اختیار وضع مقررات پارکها را به کمیسیونرها و وزیر مربوط منتقل ساخت.
کابینه عمان، یا شورای وزیران، بازوی اجرایی اصلی کشور است. سلطان هیثم بن طارق نخستوزیر آن است و فرمان سلطنتی ۳۴/۲۰۲۲ ساختار این هیئت دولت را تعیین کرد.
ناتالیا نیکونورووا، سیاستمدار اوکراینیتبار فعال در ساختار سیاسی روسیه، از ۲۰۲۲ سناتور شورای فدراسیون از جمهوری خلق دونتسک است. او پیش از آن وزیر امور خارجه این منطقه و نماینده آن در گروه تماس سهجانبه بود.
ویلیام اچ. برنهام (1855-1941)، روانشناس آموزشی آمریکایی، از پیشگامان ترویج بهداشت روان در نظام آموزشی بود. او معتقد بود با پیشگیری از اختلالات روانی، یادگیری مؤثرتر میشود. برنهام با تأکید بر رشد فردی دانشآموزان و آموزش معلمان، به دنبال ارتقای سلامت روان در محیطهای آموزشی بود.
سال ۱۹۲۵ در نیوزیلند، سالی پر تحول بود؛ از مرگ نخستوزیر ویلیام مسی و برگزاری انتخابات پارلمانی تا سفر ناوگان اقیانوس آرام آمریکا. در این سال پلاکهای خودرویی ملی شدند، توکلائو به نیوزیلند پیوست و نمایشگاه بینالمللی در دنیدن افتتاح شد.
ایوان فریتر، سیاستمدار کانادایی، متولد ۱۹۵۰، پس از ۲۰ سال پرستاری، وارد عرصه سیاست شد. او به عنوان نماینده محافظهکاران پیشرو در مجلس قانونگذاری آلبرتا، چندین دوره از حوزه انتخابیه کلگری-کراس انتخاب شد و در مناصب مهمی از جمله وزیر امور سالمندان و مدیر برنامهریزی شهری خدمت کرد. فریتر همچنین در طراحی پرچم کلگری نقش داشته است.
شیوراج پاتیل، سیاستمدار هندی، از عضویت در مجلس مهاراشترا تا وزارت کشور هند رسید؛ اما دوران وزارت او با حملات ۲۰۰۸ بمبئی و انتقادهای گسترده گره خورد.
عنوان «ارل چتم» در سال ۱۷۶۶ برای ویلیام پیت بزرگ (پیت پدر) ایجاد شد. این عنوان، به همراه لقب «ویکونت پیت»، به او اعطا گردید. همسر او، لیدی هستر گرینویل، پیشتر در سال ۱۷۶۱ بارونس چتم شده بود. پسر دوم آنها، ویلیام پیت جوان، جوانترین نخستوزیر تاریخ بریتانیا شد. پس از مرگ پسر ارشدشان، جان پیت، در سال ۱۸۳۵، هر سه عنوان منقرض شدند.
شاهزاده گئورگه گریگوره کانتاکوزینو، سیاستمدار و وکیل رومانیایی، دو بار نخستوزیر شد و از چهرههای کلیدی حزب محافظهکار بود. او با ساخت کاخ بخارست و قلعه بوشتن، ردپایی ماندگار در تاریخ سیاسی و معماری رومانی گذاشت.
