عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پائول درِس (۲۴ سپتامبر ۱۹۰۱ - ۴ فوریه ۱۹۸۷) نویسنده بلژیکی بود که آثارش در بخش ادبی رقابتهای هنری المپیک تابستانی ۱۹۳۶ حضور داشت. او نمایندهای از ادبیات بلژیک در عرصه بینالمللی بود.
کلیسای تاریخی متدیست اسقفی نورویچ در نیویورک، با معماری چشمنواز آیزاک جی. پری و بنای آجری باشکوه، نمونهای برجسته از هنر معماری قرن ۱۹ است که در سال ۲۰۰۳ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد.
آل پارکر (۱۹۰۶-۱۹۸۵) یک هنرمند و تصویرگر آمریکایی بود که با استعداد ذاتی خود در نوجوانی، راه خود را در دنیای هنر و تصویرگری هموار کرد. او با ایجاد سبک نوین تصویرگری، به یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان عصر خود تبدیل شد و جوایز متعددی را کسب کرد.
آکادمی سلطنتی علوم و هنر هلند (KNAW) سازمانی است که از سال ۱۸۰۸ میلادی به توسعه علم و ادبیات در هلند میپردازد. اعضای این آکادمی که در ساختمان تاریخی تریپنهویس آمستردام مستقر است، به صورت مادامالعمر و از طریق گزینش همکاران انتخاب میشوند.
جس ای. دوبوا (۱۹۳۴-۲۰۲۲)، هنرمند آمریکایی با تبار چروکی، در دنور کلرادو متولد شد. او پس از فارغالتحصیلی از مؤسسه هنر کلرادو، با هنرمندان مطرح همکاری کرد و به هنر بومی آمریکایی passione داشت. گالری او در استس پارک پس از سیل ۱۹۸۲ بسته شد، اما او به دنور بازگشت و در زمینه شیشهگری و مجسمهسازی فعالیت کرد. دوبوا جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله جایزه دستاورد عمر در جشنواره هنر سیاهان دنور.
هارولد ساندیس ویلیامسون (۱۸۹۲-۱۹۷۸) نقاش، طراح پوستر و معلم بریتانیایی بود که در هر دو جنگ جهانی به عنوان هنرمند جنگی فعالیت کرد. او در لیدز متولد شد و در آکادمی سلطنتی لندن تحصیل کرد. ویلیامسون در جنگ جهانی اول مجروح شد و تجربیاتش را در آثار هنری ثبت کرد. پس از جنگ، به عنوان طراح تجاری و مدیر مدرسه هنر چلسی فعالیت کرد.
نثنیل گیج (۱۹۱۷-۲۰۰۸)، روانشناس آموزشی آمریکایی، با تالیف نخستین «دستنامه پژوهش در تدریس» و تاسیس مرکز تحقیقات تدریس استنفورد، نقش محوری در علمی کردن هنر تدریس ایفا کرد. او که شاگرد بی.اف. اسکینر بود، با تلفیق تجربه عملی و پژوهش علمی، تدریس را به عنوان رشتهای آکادمیک تثبیت نمود.
لِتسوکو، خاک رس رنگارنگ بومی آفریقای جنوبی، در آرایش، پزشکی سنتی، هنر و آیینهای فرهنگی کاربرد دارد. این ماده طبیعی با رنگهای متنوع از زرد کمرنگ تا قرمز تیره، در میان قبایل مختلف با نامهایی مثل چومان (شونا) یا ایلیبووو (سوازی) شناخته میشود.
بوثبی نام خانوادگی است که افراد سرشناسی در زمینههای مختلف مانند دیپلماسی، سیاست، هنر و ورزش آن را حمل میکنند. از جمله این افراد میتوان به سر بروک بوثبی، شاعر بریتانیایی، و دیوید بوثبی، رئیس پلیس کانادایی اشاره کرد.
لِنور مالن، هنرمند آمریکایی ساکن نیویورک، در زمینههای ویدیو آرت، عکاسی و اجرا فعالیت میکند. او برنده بورسیه گوگنهایم و جایزه NYFA در هنر میانرشتهای است. آثار او تلفیقی از زیستشناسی، فلسفه و مسائل سیاسی را با نگاهی انتقادی به جامعه معاصر بررسی میکنند.
جان کلارک (۱۹۵۴-۲۰۲۰) متخصص بریتانیایی در زمینه فلزکاری لاداخی و تبت بود. او به عنوان متصدی هنر هیمالیا و جنوب شرق آسیا در موزه ویکتوریا و آلبرت فعالیت میکرد. کلارک با سفر به مناطق مختلف از جمله لاداخ، دارامسالا و نپال، تحقیقات میدانی گستردهای انجام داد و آثار ارزشمندی در زمینه فلزکاری تبت به جا گذاشت.
ینس یورن اسپوتاگ، بازیگر سرشناس دانمارکی است که از سال ۱۹۸۷ تاکنون با بازی در بیش از ۷۰ فیلم سینمایی، به یکی از چهرههای ماندگار و پرکار هنر هفتم در اروپا تبدیل شده است.
دومنیکو دیستیلو، فیلمساز ایتالیایی متولد رم، با آثاری مستند درباره مسائل اجتماعی، هنر معاصر و فرهنگ تصویری شناخته میشود. از «غیرمنتظره» تا «مانگا دو»، مسیر او میان رم و برلین شکل گرفته است.
نام خانوادگی یان (严)، یکی از رایجترین نامهای خانوادگی در چین، با بیش از ۲.۲ میلیون نفر، ریشههای تاریخی متنوعی دارد. این نام از ایالتهای باستانی، خاندانهای سلطنتی و حتی گروههای اقلیت قومی سرچشمه میگیرد و توسط چهرههای برجستهای در سیاست، هنر و علم حمل شده است.
استلا، محلهای در ناپل ایتالیا، با موزه باستانشناسی ملی و تپه کاپودیمونته، گنجینهای از هنر و تاریخ را در خود جای داده است. سفری به قلب این منطقه دیدنی.
یوهان رودلف چرنین (۱۷۵۷-۱۸۴۵)، نجیبزاده بوهمی و کارمند ارشد امپراتوری اتریش، نه تنها به عنوان مدیر تئاتر و رئیس آکادمی هنرهای زیبای وین فعالیت کرد، بلکه مجموعهدار برجستهای بود که بنیاد مجموعه چرنین را پیریزی نمود. او با خانواده موتسارت ارتباط نزدیک داشت و حامی هنر و موسیقی بود.
ایوان آکیمویچ آکیمف (۱۷۵۵-۱۸۱۴)، نقاش کلاسیک روس، در سن پترزبورگ زاده شد. پس از مرگ پدرش، با نامهای به آکادمی هنر امپراتوری پذیرفته شد. در ایتالیا زیر نظر هنرمندان برجستهای آموزش دید و پس از بازگشت به روسیه، به عنوان استاد و مدیر آکادمی هنر فعالیت کرد. او با وجود اینکه به عنوان هنرمند درجهیک شناخته نمیشود، تأثیر عمیقی بر نقاشی تاریخی روسیه گذاشت.
مرکز هنر و علوم زنده، واقع در لکسینگتون کنتاکی، در عمارت تاریخی جرج بی. کینکید مستقر است. این ساختمان که در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده، در سال ۱۹۸۱ توسط خانواده کینکید اهدا شد. عمارت اصلی دوطبقه به سبک احیای یونانی، توسط توماس لوینسکی طراحی و در دوران جنگ داخلی با عناصر ایتالیایی گسترش یافت.
استودیو اینکامیناتی، مدرسه خصوصی هنر در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، در سال ۲۰۰۲ توسط نلسون شنکس و همسرش لئونا شنکس تأسیس شد. این مدرسه که توسط انجمن ملی مدارس هنر و طراحی تأیید شده است، به آموزش رئالیسم معاصر با الهام از آکادمی اینکامیناتی قرن شانزدهم میپردازد.
نمادهای آدینکرا، منشأ گرفته از غنا، مفاهیم و ضربالمثلهای عمیقی را در خود جای دادهاند. این نمادها در پارچه، سفال، معماری و حتی طلاهای سنتی قوم آکان دیده میشوند. با گسترش گردشگری، استفاده از آنها در لباس و جواهرات نیز رایج شده است.
